گفت: امروز من و برادر رحیم خدمت امام رسیدیم و نزدیک به ٤٠ دقیقه فرصت پیدا کردیم که موضوعاتی را با امام مطرح کنیم. ابتدا گزارشی از جبهه های جنوب و غرب و حضور فعال مردم دادیم و برنامه ریزی آینده جنگ و طرح های عملیاتی را هم مطرح کردیم که امام گفتند: هی شما می گویید طرح، پس عمل کو؟ گفتیم که یک پیگیری و نظارت در جبهه ها نیست و یکی از دلایل اصلی وقایع اخیر ماهشهر، آبادان و خارک، نبودن یک فرماندهی قوی است که سبب یک سری سهل انگاری ها خواهد شد و دلیل بمباران های اخیر همین بوده است. درباره حرکت های راست و چپ، حزب ملت ایران، جبهه ملی و خلق مسلمان نیز توضیحاتی دادیم و عرض کردیم که تدارکات حزب ملت با تعدادی اسلحه و همچنین مسئول شاخه جوانان غرب دستگیر شده اند و توضیح دادیم که جبهه ملی و خلق مسلمان و بقیه در تلاش اند که عوامل خود را در ارگان ها نفوذ دهند و سازماندهی کنند.

محسن رضایی سپس درباره حزب توده و طیف وابسته به شوروی توضیحاتی داد و گفت: حزب توده مخفی کاری خود را شدیدتر کرده و عده ای را برای آموزش به افغانستان فرستاده و عده ای را هم برای سازماندهی در مواقع لزوم در بسیج سپاه نفوذ داده است. موضع گیری سازمان چریک های فدایی خلق شاخه اکثریت هم شدیدتر شده است. سیامک اسدیان، فرمانده کل نظامی سازمان چریک های فدایی خلق شاخه اقلیت نیز ٤٥ روز پیش در شمال کشته شد و در مراسم چهلم او که در خرم آباد بود و برنامه هایی از پیش داشتند، ١٢٠ نفر دستگیر شدند که یک نفر کادر بالا بوده و ١٥ نفر هم کادر پایین.[١] وی افزود: هدف اصلی همه گروه های التقاط سازماندهی و تجدید قوا، نفوذ افراد در ارگان ها و دراختیارگرفتن پست ها، شایعه پراکنی و ایجاد اختلاف است.

محسن رضایی سپس درباره اهداف اصلی گروه های معارض و راهکار مقابله با آنان گفت: موضوع اساسی از این به بعد یک حرکت پیچیده ای است که تمام گروه ها و جریانات بسیج شده اند برای درگیری با ما و پایة آنها عمدتاً روی تبلیغات و اختلاف افکنی در داخل ارگان هاست و ما باید حواسمان خیلی جمع باشد و تسلیم جوی که ایجاد می کنند، نشویم و در کارمان عمق نگری داشته باشیم. نکته بعدی تشکیلات است که اگر نباشد، از درون متلاشی می شویم.[٢]

[١] خبر دستگیری این افراد در روزشمار ٢٦/٨/١٣٦٠ درج شده؛ البته، آمار دستگیرشدگان در آن روز ١٥ نفر ذکر شده است.

[٢] سند شماره ٢٨٠٩١١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد مرکز واحد پیگیری و هماهنگی، ١/٩/١٣٦٠، صص ١، ٤ و ٥.