تا یک کیلومتری پل سابله پیشروی کردند. نیروهای خودی در محدوده نهر عبید[١] نیز با دشمن به شدت درگیر و متحمل تلفات شدند و پس از عبور از خاکریز نهر عبید، گردان١٢٥ مکانیزه تیپ٢ لشکر١٦ زرهی در شمالی ترین نقطه نهر عبید و نزدیک به محل تقاطع این نهر با رودخانة کرخه یک دستگاه پل را مستقر کرد، اما به دلیل اجرای آتش دشمن و درگیری شدید، طرف دیگر پل به طور کامل روی ساحل مستقر نشده بود و با عبور نفربرها انتهای پل در آب فرورفت و تلاش برای نصب مجدد آن بی نتیجه بود. عراقی ها ٣ دستگاه نفربر این گردان را که تلاش می کردند از نهر عبور کنند، منهدم کردند و به همین دلیل نیروهای خودی قادر به پیشروی بیشتر نشدند. پس از آن نیروهای خودی تصمیم گرفتند با بهره گیری از امکانات زرهی موجود و استفاده از جاده آسفالته سوسنگرد - بستان، پل بتونی روی رودخانه سابله را تصرف کرده، از پشت به مواضع عراقی ها در نهر عبید حمله کنند که باوجود تصرف خاکریز اول و دوم دشمن در محدوده جاده آسفالته، به دلیل مقاومت شدید عراقی ها که از اهمیت بسیار زیاد پل حکایت می کرد، این حرکت نیز به نتیجه نرسید و عراقی ها به رغم دادن تلفات سنگین، مواضع خود را حفظ کرده، مانع از سقوط پل شدند.[٢]

در این وضعیت نیروهای خودی به ناچار قدری عقب نشستند و دشمن نیز به تقویت مواضع خود در نهر سابله پرداخت.[٣]

٢. محور سویدانی

در این محور نیز نیروهای تیپ عاشورا و تیپ١ لشکر١٦ زرهی قزوین به مواضع عراقی ها در دغاغله و مگاصیص حمله کردند و پس از شکستن خط اول دشمن که تا قبل از روشنایی هوا به طول انجامید، در ساعت ٠٤:٠٠ صبح، خود را به حاشیه رودخانه نیسان رساندند و با ٤ کیلومتر پیشروی، به یک کیلومتری پل الوان رسیدند.[٤]

البته، برخی فرماندهان در گزارش های اولیه اعلام کردند که نیروهای خودی از پل الوان عبور کرده اند، درحالی که این نیروها به طور موقت به پل موجود در شرق آن (دغاغله) دسترسی پیدا کرده بودند و به دلیل فشار نیروهای عراق، موفق به منفجرکردن پل نیز نشدند.[٥]

در این وضعیت که مقاومت عراقی ها در جنوب رودخانه نیسان مانع تسلط کامل نیروهای خودی به این پل و پل های بعدی (در سمت غرب رودخانه) شده بود، دست نیافتن به عمق دشمن و نرسیدن به حاشیه شمالی رودخانه نیسان و درنتیجه ممکن نشدن ورود وسایل مهندسی

[١] عراق تردد نیروهایش را در این منطقه با احداث خاکریزی که متصل به نهر عبید (نهری که نهر سابله را به رودخانه کرخه وصل می کرد و خط محکمی برای دفاع از پل سابله محسوب می شد) بود و ایجاد مانع سیم خاردار به عرض ٢ متر و طول ١٣٠٠ متر و میدان مین تقویت شده و نیز احداث معبر به شمال و جنوب، امکان پذیر ساخته بود.

[٢] سیدیعقوب حسینی، و مسعود بختیاری و محمدحسن لطفی، پیشین، ص٢٠٧.

[٣] ابوالقاسم حبیبی، پیشین، ص١٠٢؛ و- سند شماره ٢١٧٤٦ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش نوبه ای ٢٤ ساعته از طرح و برنامه عملیات منطقه ٨، ٨/٩/١٣٦٠، صص ٢ - ١؛ و- سند شماره ٩١٤٧٢ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین.

[٤] سند شماره ٢١٧٤٦ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین؛ و- سیدیعقوب حسینی، مسعود بختیاری و محمدحسن لطفی، پیشین، ص٢٠٧.

[٥] سند شماره ٤٨٣١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص١.