تدارک و سپس اجرا گردد. علاوه برآن، درحال حاضر، جناح جنوبی این تیپ در مجاورت رودخانه کرخه به علت عقب بودن تیپ٢ زرهی لشکر١٦ بازمانده و تهدید شدیدی از دشمن را تحمل می نماید؛ بنابراین، هرگونه پیشروی یگان های این تیپ قبل از آنکه تیپ٢ زرهی لشکر١٦ تک کرده و پیشروی نموده و به موازات یگان های این تیپ رسیده باشد، بسیار خطرناک و زیر آتش شدید دشمن خواهد بود.

استقرار چنین استحکاماتی در مقابل تیپ٩٢ زرهی مبین اراده و قصد دشمن به یک پدافند سرسختانه و جلوگیری از هرگونه نفوذ ما به سمت غرب بوده و نشان می دهد که دشمن بستان را به این سادگی ها به ما واگذار نخواهد نمود و این کار تیپ تک ور را مشکل تر می سازد. لزوم استمرار یک آتش پشتیبانی شدید و مداوم که نیازمند تدارک وسیع مهمات است، برای کمک به پیشروی و حفظ دور تک این تیپ یک امر ضروری و حیاتی است. یگان های توپخانه کافی برای حصول این منظور در پشتیبانی تیپ قرار داده شده است، مشروط بر آنکه از تدارک و واگذاری مهمات برآوردشده اطمینان حاصل نماییم. به هرحال، قبول تلفات و ضایعات بسیار، امری اجتناب ناپذیر است.

این تیپ در وصول به هدف خود باید از سه مانع یا سه خاکریز که اساسی ترین آن خاکریز اول می باشد و بقیه خاکریزها با تانک و نفربر و آتش کافی پشتیبانی می شود، عبور نماید و بدون تردید با پاتک های شدید دشمن و نیروهای تقویتی دشمن که از غرب بستان ازطریق فکه و یا از جنوب وارد می شوند با استعدادی درحدود یک تیپ زرهی مواجه می گردد و باید توان کافی برای مقابله با این پاتک ها را داشته باشد و به ویژه پس از تأمین هدف نگهداری آن برای این تیپ بی نهایت دشوار خواهد بود، مگر آنکه حداقل از یک آتش پشتیبانی قوی و مداوم و توده در چند روز برخوردار باشد.

تک این تیپ از ابتدا تا انتها در جناح جنوبی متکی به پیشروی تیپ٢ زرهی لشکر١٦ می باشد و چنانچه تیپ اخیر به هر علت موفق نباشد، تک تیپ٣ از پهلو مورد تهدید قرار خواهد گرفت و درصورت ورود یگان های تقویتی دشمن از این جناح با اشکالات فراوان مواجه و احتمالاً متوقف خواهد گردید و یا حتی صلاح آن است که درصورت عدم پیشروی تیپ٢ لشکر١٦ دستور توقف این تیپ و اتخاذ حالت پدافندی به آن صادر گردد. درصورت تشدید تهدید از این پهلو حتی امکان صدور دستور و بازگشت به خط تیپ٢ لشکر١٦ باید مورد بررسی و برآورد قرار گیرد.

درصورت نیاز این تک به وارد عمل شدن احتیاط (تیپ٢ لشکر٩٢) باتوجه به مانع رودخانه کرخه بین این یگان و یگان های لشکر١٦، یگان احتیاط به صورت مجزا در دو سمت رودخانه بایستی مستقر گردد، به طوری که یک گروه رزمی تانک در شمال و ٢ گروه در جنوب رودخانه حرکت نمایند.

البته با استقرار یک پل شناور از نوع پی.ام.پی. در منطقه ای بین هوفل و سیداحمد امکان وارد عمل شدن تمامی احتیاط به هر طرف موجود است، ولی نکته مهم این است که فضای مانوری برای وارد عمل شدن هر ٣ گروه رزمی احتیاط در منطقه عمل تیپ٣ لشکر٩٢ موجود نیست و وارد عمل کردن احتیاط نیاز به یک بررسی دقیق دارد.

در جنوب رودخانه کرخه تک تیپ٢ لشکر١٦ زرهی با موانع و مشکلات عمده ای روبه روست که اهم آنها عبارت اند از:

١. عبور از رودخانه در قسمت رودخانه سابله، ایجاد سرپل و تأمین آن و استقرار پل شناور روی سابله. این در حالتی است که متجاوز در کرانه غربی سابله با ایجاد خاکریز و استحکامات بسیار مستحکم اقدام نموده است و ایجاد سرپل بستگی به موقعیت تک غافلگیرانه با عبور از رودخانه سابله به خاکریز کرانه غربی دارد.

٢. جداشدن یگان های تک ور تیپ به علت وجود رودخانه سابله در طول منطقه واگذاری و وجود هدف هایی با سمت مختلف مانند بستان و پل های روی انتهای شط نیسان (هدف ب) که کنترل فرماندهی و هدایت عملیات را مشکل می سازند.