که در قرای کردنشین سلماس کرده اند، نوید پیوستن اویسی، آریانا و پالیزبان را به همراه نیروهایشان به خلق کُرد داده و به مردم گفته اند که اگر تا عید صبر کنید اوضاع عوض خواهد شد.

باتوجه به شکست های پی درپی مزدوران عراقی در جبهه ها و متلاشی شدن حزب منحله دمکرات کردستان، بنا بر اخبار رسیده، چته ها تاب مقاومت در مناطق فوق را نداشته، کم کم به طرف ارومیه و سلماس می آیند که این امر از دو نظر برایشان مهم است: یکی اینکه می توانند به راحتی با سلطنت طلبان و اکراد آن طرف مرز تماس گرفته، ازنظر تدارکات و غیره که شپیران بهترین محل آن است، تغذیه شوند و دیگر اینکه عناصر مزدور دوچهره ای در این مناطق هستند که می توانند زیر چتر آنها فعالیت کنند.

نیروهای دشمن در منطقه پراکنده اند و به صورت چریکی عمل می کنند و بیشترین نیروهای دشمن در منطقه شپیران مستقر هستند و به سلاح های کالیبر٥٠، آر. پی.جی٧، خمپاره٨١، نارنجک انداز، تفنگ های برنو و کلاشینکف و سایر اسلحه های کالیبر کوچک مجهز می باشند.

برای مقابله با آنها باید به موضوعات زیر توجه داشت:

١. در پاک سازی منطقه، حداقلِ نیروی خودی در یک ستون با هماهنگی ارتش، ژاندارمری و سپاه پاسداران به کار گرفته شود.

٢. در پاک سازی منطقه باید از آتش پشتیبانی حساب شده و ثبت شده استفاده کرد و از هوانیروز در مواقع لزوم و اضطراری استفاده شود.

٣. از مین یاب برای عبور از پل ها و جاده که عمدتاً خاکی است، استفاده شود.

٤. باتوجه به نزدیک بودن منطقة آلوده (ضدانقلاب) به ترکیه، باید از سلاح های مناسب استفاده و طوری عمل شود که موجب نگرانی یا بهانه گیری دولت ترکیه نشود.

٥. بعد از پاک سازی و دردست گرفتن همه مناطق، نیروها در پایگاه ها و پاسگاه های منطقه مستقر شوند.

٦. راه های گریز دشمن به هر وسیلة ممکن (ازطریق کمین و استقرار نیرو، استفاده از خمپاره انداز و استقرار توپخانه) مسدود شود.

٧. به طورکلی، باید تمام پاسگاه های قبلی دایر شود؛ دراین صورت، تسلط نیرو بیشتر خواهد شد. برای نمونه می توان از پاسگاه های برزه، گبرآباد، بروشخواران و چهریق نام برد.

٨. عملیات در منطقه به دو صورت می تواند انجام شود که البته در هر دو حالت همکاری ژاندارمری و ارتش ضروری است.

٩. هم زمان با شروع پاک سازی در منطقه صومای برادوست، شپیران و شنتال، نیروها ازطریق پایگاه کردوان در امتداد طول مرزی از کوزه رش، حاجی جفان و جاندار، به سوی خداوین و