بوکان آخرین شهر در کنترل گروه های مسلح در استان آذربایجان غربی بود که در تاریخ ١١/٧/١٣٦٠ پاک سازی شد. در جریان این عملیات، نیروهای مشترک ارتش، سپاه و اکراد محلی از چند روز قبل از عملیات اصلی، با پاک سازی روستاها و محورهای منتهی به بوکان، گام به گام خود را به این شهر نزدیک کردند و با محاصره شهر در اطراف آن مستقر شدند.

این نیروها از نیمه شب ١٠/٧/١٣٦٠، ارتفاعات (نعل شکن) مشرف به شهر را تصرف کرده، تا ساعت ٤ صبح خود را به مبادی ورودی شهر رساندند و پس از استقرار و هماهنگی، از اولین دقایق روشن شدن هوا در روز ١١/٧/١٣٦٠، از ٣ محور سقز - بوکان (جنوب)، میاندوآب - بوکان (شمال) و شاهین دژ - بوکان (شرق)، وارد شهر شدند و تا قبل ازظهر، شهر را تصرف کردند. بلافاصله پس از حضور نیروهای مسلح جمهوری اسلامی در شهر، ستاد مشترک عملیات غرب کشور برای تثبیت امنیت و جلوگیری از هرج ومرج، با صدور اطلاعیه ای به مدت ٤٨ ساعت در شهر وضعیت فوق العاده اعلام کرد. ارتش کنترل و تأمین ارتفاعات مشرف به شهر را برعهده گرفت و نیروهای سپاه مقرهای حزب دمکرات کردستان و سطح شهر را پاک سازی کردند.[١][٢]

ضمیمه گزارش١٣: نامه مورخ ٥ اکتبر ١٩٨١ (١٣مهرماه ١٣٦٠) معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه کویت به رئیس شورای امنیت

«احتراماً به اطلاع می رساند که از زمان بروز مخاصمات میان عراق و ایران، نیروی هوایی ایران چندین بار به مرزها و مواضع کویت حمله کرده است. دولت کویت امیدوار است که این اقدامات از روی سهل انگاری و اشتباهات ناشی از درگیری رخ داده باشد. به هرحال، وقوع مجدد چنین حوادثی نشان دهنده آن است که مقامات ایرانی عمداً چنین حملات نظامی را علیه مواضع کویت انجام می دهند. آنچه موجب نگرانی فزاینده شده این است که چنین حملات نظامی در خارج از منطقه مرزهای شمالی کویت صورت گرفته و تأسیسات غیرنظامی در عمق خاک کویت را هدف قرار داده است. نمونه آشکار جدیدترین حملات هوایی ایران، بمباران مجتمع نفت خام "ام العیش" در تاریخ اکتبر ١٩٨١ است.

پس از هر حادثه ای، دولت کویت به مقامات ایرانی اعتراض کرده و مسئولیت کامل چنین اقداماتی را گوشزد کرده است. دولت کویت خاطرنشان می کند که تکرار چنین عملیات هایی تنها به گسترش جنگ در منطقه منجر خواهد شد؛ مسئله ای که به نفع صلح و امنیت جهانی نیست.

تمامی دولت های منطقه از زمانی که فهمیدند این اقدامات نه تنها تهدیدی برای کویت، بلکه برای همه کشورهای منطقه است، آن را محکوم کردند. دولت کویت در مجامع بین المللی تلاش کرد که جنگ میان عراق و ایران را متوقف کند و این بر کسی پوشیده نیست.

دولت کویت دریافته است که ادامه این جنگ به نفع هیچ طرفی نیست، بلکه دیگر کشورها را نیز در خطر درگیری قرار می دهد.

توجه جناب عالی را بدین نکته جلب می کند که دولت کویت مایل است اقداماتی را برای جلوگیری از وقوع مجدد چنین حوادثی که مقامات ایرانی مرتکب می شوند، به عمل آورد. همچنین تأکید می کند که مسئولیت کامل هرگونه پیامدی در ادامه یافتن چنین حوادثی متوجه ایران می باشد.

صباح الاحمد الجابر الصباح - معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه کویت»[٣]

[١] برای اطلاع بیشتر به کتاب روزشمار ١٥، روزشمارهای ١٠ تا ١٢ مهرماه سال ١٣٦٠ مراجعه کنید.

[٢] یدالله ایزدی، کتاب پانزدهم روزشمار جنگ (چاپ نشده)، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس.

[٣] جنگ ایران و عراق در اسناد سازمان ملل، ترجمه محمدعلی خرمی، جلد اول، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، ١٣٨٧، صص ٩٩ - ٩٨.