الف) اعتقاد و تعهد به اصل ولایت فقیه: اعضای اتحادیه حرکت در خط اصیل ولایت فقیه را نصب العین خویش دانسته، تمامی احکام و رهنمودهای امام خمینی رهبر کبیر انقلاب شکوهمند اسلامی را واجب الاطاعه می دانند.

ب) نبرد آشتی ناپذیر با استکبار جهانی اعم از شرق و غرب و صهیونیسم، به خصوص شیطان بزرگ امریکای جنایتکار.

ج) ایستادگی دربرابر دسایس و توطئه های جریان های ضدانقلاب در خارج از کشور اعم از سلطنت طلبان، ملی گرایان امریکایی، منافقین، معاندین، بنی صدر و... همان گونه که رزمندگان انقلاب اسلامی و امت شهیدپرور ایران دربرابر مزدوران صدام و منافقین عمل می کنند.

د) پشتیبانی کامل از روحانیت مبارز و متعهد در خط امام و اعتقاد بر این اصل که روحانیت مبارز و متعهد حافظان اسلام راستین می باشند و هرگونه تضعیف این نیروها، جنایت در حق اسلام و مسلمین است.

ه-) به منظور حاکمیت خط امام در سفارتخانه ها و نمایندگی های خارج از کشور، نیروهای مؤمن و متعهد به کار گمارده شوند و تصفیه و تزکیه انجام شود تا راه صدور انقلاب اسلامی بیش ازپیش فراهم گردد.[١]

مجله عربی زبان الطلیعةالاخبار (چاپ پاریس) در مقاله ای به وضعیت جدید امنیتی در جمهوری اسلامی ایران و عملکرد سازمان مجاهدین خلق (منافقین) پرداخته است. در این مقاله، ضمن اشاره به تحلیل اشتباه این سازمان از وضعیت اجتماعی ایران، دو عامل ترور مقامات بلندپایه جمهوری اسلامی و پیوند با گروه های مسلح کرد نظیر حزب دمکرات، تاکتیک های جدید سازمان مجاهدین خلق (منافقین) برای سرنگون کردن نظام معرفی شده اند. در پایان این مقاله با اغراق در قدرت گروه های مسلح کرد، پیش بینی شده که در آینده مشکلات جدی دامنگیر جمهوری اسلامی ایران شود. بخش هایی از این مقاله بدین شرح است:

«فعالیت مسلحانه علیه دولت تاحدودی فروکش کرده، ولی این بدان معنا نیست که این فعالیت به کلی از بین رفته یا به علت واردنیاوردن ضربات مهلک با شکست کامل مواجه شده است. دلیل آن نیز اشتباهی بود که مجاهدین مرتکب شدند، نه افزایش قدرت پاسخ گویی رژیم.

مسعود رجوی و رفقایش با تصور اینکه رژیم از انزوای فزاینده ای برخوردار است، اقدام به تشویق توده ها برای فعالیت مسلحانه کردند و براین اساس خواستند تظاهرات مسلحانه و عظیم خیابانی به راه اندازند، با این اعتقاد که سد ترس مردم را شکسته و دوباره، تظاهرات مردمی را که موجب سرنگونی شاه گردید، تکرار کنند.

[١] روزنامه اطلاعات، ١٠/٨/١٣٦٠، ص١٣.