برای آزادشدن راه های بانه - سردشت و پیرانشهر - سردشت، ارتش آمادگی دارد و با سپاه هماهنگ شده است و احتیاج به دو گردان پاسدار می باشد که یک گردان به کردستان اعزام شود و دیگری به ارومیه و درصورت عدم اعزام نیرو با بارش اولین برف، این محور تا سال آینده همچنان بسته خواهد بود و تدارک آن از راه هوا نیز با مشکلات فراوان توأم خواهد بود.

٣. محاصره شهرهای طویله و بیاره عراق: باتوجه به اینکه فعلاً ارتفاعات مسلط در شهرهای مریوان و پاوه در دست نیروهای خودی است، بنا بر گفته فرماندهی سپاه مریوان (احمد متوسلیان) و فرماندهی پاوه (ابراهیم همت) با استفاده از دو گردان می توان به هدف های فوق رسید.

در جمع بندی ای که نسبت به عملیات جنوب و غرب به عمل آمد، یقین حاصل شد که راه پیروزی ما و پایان دادن به جنگ از غرب خواهد بود و پیشنهاد می شود که بعد از عملیات غرب سوسنگرد و بستان و تقویت جبهه دزفول، نیروهای موجود را در عملیات غرب شرکت دهیم و استراتژی جنگ را برمبنای دفاع در جنوب و تهاجم در غرب قرار دهیم؛ باتوجه به اینکه جبهه های غرب دارای این خصوصیات می باشد:

١. احتیاج به نیروی زرهی وسیع ندارد.

٢. نیروهای پیاده ما عملاً در کوهستان بر نیروهای زرهی و پیاده عراق برتری دارند.

٣. با استفاده از وضعیت زمین در غرب، ما از تاکتیک دورزدن نیروهای دشمن به خوبی می توانیم استفاده کنیم.

٤. در غرب با نیروی کم می توان ضربات بیشتری بر دشمن زد.

٥. آسیب پذیری نیروهای ما در کوهستان کمتر از دشت می باشد.

٦. قدرت عراق که در نیروی زرهی او می باشد عملاً در مناطق کوهستانی نمی تواند مؤثر باشد و در مقابل نیروهای پیاده، آسیب پذیری نیروی زرهی او به شدت زیاد خواهد بود و کارایی نیروی پیاده در کوهستان بالاتر از نیروی زرهی است.

٧. تمام ارتفاعات مسلط بر عراق در ناحیه مرزی ما قرار گرفته است و با گرفتن ارتفاعات مرزی، عراق مجبور است برای جلوگیری از سرازیرشدن نیروهای ما به طرف شهرهای عراق، نیروهای خودش را از جنوب به طرف غرب انتقال دهد و آسیب پذیری نیروهایش در جنوب زیاد خواهد شد.»[١]

[١] سند شماره ٤٣٦٥٢٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از طرح و برنامه عملیات به فرماندهی کل سپاه پاسداران، ٧/٨/١٣٦٠، صص ٧ - ١.