نیروهای عراقی در جبهه چرمیان، شامل یک گردان پیاده کوهستانی، یک گردان پیاده و یک گروهان نیروی مخصوص (مستقر در روستای سرتتان) بودند. علاوه براین، عراق در این محور، ٤ قبضه توپ، ١٨ دستگاه تانک و ٤٠ دستگاه خودرو و تعدادی وسایل مهندسی داشت.

ج) جبهه دشت گیلان (غرب)

نیروهای خودی در این جبهه که در شرق کوه چرمیان قرار داشت و زمین های حدفاصل این کوه و رودخانه گیلان را شامل می شد و به "دشت گیلان" موسوم بود، از ٤ محور فرعی وارد عمل شدند. در محور اول، نیروهای خودی شامل یک گردان به علاوه از سپاه و یک گروهان از گردان٢ تیپ٥٨ ذوالفقار ارتش، قله٩٢٠، تپه مراد و تپه صدفی را تصرف کردند، اما به دلیل ناکامی نیروهای عمل کننده در جبهه چرمیان و تسلط دید و تیر دشمن روی ارتفاع ابرویی موش کنان از تصرف این ارتفاع منصرف شدند. همچنین نیروهای خودی به دلیل فشار دشمن از قله٩٢٠ و تپه مراد نیز عقب نشستند.

در محور دوم، قرار بود گردان تانک٢٥٨ از لشکر٨١ ارتش، پس از تصرف ابرویی موش کنان (در محور١) از پشت ابرویی به دشت (گیلان غرب) آمده، میدان مین دشمن را دور بزند و تا ارتفاع مرجان پیشروی کند، اما این گردان به دلیل تصرف نشدن ابرویی از اجرای مأموریت بازماند.

در محور سوم، قرار بود یک گردان از سپاه و یک گروهان از گردان٢ تیپ٥٨ ذوالفقار ارتش، دو ارتفاع گورسفید و گمار را در حاشیه غربی جاده گیلان غرب به قصرشیرین تصرف کنند که به دلیل برخورد فرمانده محور با مین و شهیدشدن وی و نیز به دلیل اینکه نیروهای خودی منطقه را شناسایی نکرده بودند، در همان ابتدا متوقف و بخشی از آنان فقط روی جاده آسفالت سرپل ذهاب - قصرشیرین مستقر شدند.

در محور چهارم، نیروهای چریکی سپاه قصد داشتند ارتفاعات بوره سوار، قیطول مرجان، مرجان و گامقال را تصرف کنند که به دلیل برخورد فرمانده نیروها با مین و برخی مشکلات دیگر، ازجمله موفق نبودن نیروها در جبهه چرمیان (در سمت راست) و جبهه تنگ کورک (در سمت چپ)، از حرکت بازماندند و هیچ گونه موفقیتی به دست نیامد.[١]

عراق در این منطقه (دشت گیلان غرب) یک گردان نیروی پیاده کوهستانی و یک گردان تانک در خط اول خود مستقر کرده و آرایش داده بود.

د) جبهه برآفتاب

نیروهای این جبهه، که تلاش فرعی عملیات محسوب می شد، باوجود برخی موفقیت های اولیه در تصرف قسمتی از ارتفاعات پشت تنگ کورک، تنگ قاسم آباد، تیغه برآفتاب و یک محور

[١] سند شماره٢١٨٥٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٥.