در این جبهه نیز نیروهای خودی از چهار محور فرعی وارد عمل شدند. در محور اول، یک گردان به علاوة سپاه، گروهان١ از گردان٣ تیپ٥٨ ذوالفقار ارتش و یک دسته تانک، همه اهداف خود را شامل ارتفاعات گچی١، گچی٢ و چرمیان تصرف کردند، اما به دلیل شهادت چند فرمانده اصلی محور و ضعف سازماندهی نیروها، ارتفاعات چرمیان و گچی٢ را ترک کرده، در چهار تپه گچی١ مستقر شدند. در محور دوم یک گردان به علاوه از سپاه و یک گروهان از گردان٣ تیپ٥٨ ارتش روی ارتفاعات کلینه، کسرخان و دیدگاه سرتتان استقرار یافتند و باوجود اینکه دشمن قوای چندانی در این منطقه نداشت، به دلیل ضعف فرماندهی و نیروها، فقط دیدگاه سرتتان در دامنه شمال شرقی کوه چرمیان را تصرف کردند. در این محور، ٣ دستگاه تانک نیز به غنیمت درآمد. در محور سوم، یک گردان از سپاه و یک گروهان از گردان٣ تیپ٥٨ ذوالفقار ارتش همه هدف های تعیین شده شامل ده صد تومن، ارتفاعات کلکه طلا و دیزه کش را تصرف کردند. نیروهای خودی علاوه بر تصرف اهداف در این محور، تعدادی از نظامیان عراقی را به اسارت گرفتند و ٢ قبضه توپ١٣٠ میلی متری را به وسیله آر.پی.جی منهدم کردند. همچنین در این محور، یک فروند بالگرد عراقی با آتش نیروهای خودی سرنگون شد.

بنا به گفته فرمانده سپاه پاسداران گیلان غرب، در این محور، به دستور یکی از فرماندهان ارتش، نیروهای ارتشی مستقر در دیزه کش، که از اصلی ترین خطوط پدافندی نیروهای خودی بود، عقب نشینی کردند و پس از آن، نیروهای بسیجی همراه آنان نیز ترک موضع کردند و تنها چند تن از نیروهای مسئول باقی ماندند که قادر به انجام دادن هیچ اقدامی نبودند. آنان نیز هنگام عقب نشینی یک آشپزخانه اصلی دشمن را در این منطقه منهدم کردند.

در محور چهارم، یک گردان از سپاه قرار بود دو روستای توران شاه و سرتتان را تصرف کند که به دلیل موفق نبودن نیروهای جبهه برآفتاب در تصرف اهداف خود و درنتیجه حضور دشمن در جناح راست آنان (تنگ قاسم آباد)، با تدبیر فرمانده این محور، حرکت نیروها به سمت عمق منطقه، یعنی روستای سرتتان متوقف شد.[٢]-[٣]

[١] سند شماره٢١٨٥٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ پیشین.

[٢] علت واردنشدن این نیروها موفق نبودن عملیات در محور شمالی و تصرف نشدن روستای قاسم آباد و تسلط عراق بر این منطقه بود. حسین الله کرم، فرمانده سپاه گیلان غرب، در گزارش خود درباره این اقدام فرمانده گردان محور چهارم می نویسد: چنانچه نیروها وارد دشت (گیلان) برای الحاق می شدند، حتماً به طور کامل از بین می رفتند که با هوشیاری فرمانده گردان، نیروها داخل دشت و به طرف ده سرتتان نرفتند. (سند شماره ٢١٨٥٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش عملیات مطلع الفجر، ٢٠/٩/١٣٦٠، ص٤.)

[٣] سند شماره٢١٨٥٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٤؛ و- سند شماره ٥٢١٩٦ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از فرماندهی منطقه ٧ به فرماندهی مرکز، ٢٠/٩/١٣٦٠، سند تک برگی.