در برنامه ریزی های اولیه برای اجرای عملیات "مطلع الفجر" در ارتفاعات حدفاصل سرپل ذهاب و گیلان غرب در استان کرمانشاه، برای آزادسازی چند ارتفاع مهم منطقه و نزدیک شدن به شهر اشغال شدة قصرشیرین، پیش بینی شده بود که نیروهای شرکت کننده در محور اصلی (جنوبی)، ساعت ٨ صبح امروز، از عقبة منطقه (داربلوط) برای آمادگی بیشتر به طرف چغالوند حرکت کنند و پس از دریافت مهمات و تجهیزات، نیروهایی که مأمور اجرای عملیات روی اهداف در عمق منطقه (شیاکو، چرمیان و دشت گیلان) بودند، باتوجه به میزان فاصله با هدف، از ساعت ٤:٠٠ بعدازظهر و از مسیرهای شناسایی شده (در شیارهای منطقه) به سمت اهداف عملیات رها شوند و در برخی محورها، مهمات مورد نیاز با قاطر حمل شود، ولی به دلایلی اجرای این برنامه با تأخیر مواجه شد؛[١]بدین صورت که ورود یکبارة خودروهای حامل نیروها به نزدیکی مقر چغالوند باعث راه بندان در جاده شد و به ناچار بعضی نیروهایی که باید زودتر از بقیه از مقر چغالوند به سمت هدف حرکت می کردند، با پای پیاده و پس از یک ساعت راه پیمایی به مقر رسیدند. ازدحام حدود ١٨٠٠ نفر در محدودة مقر، تقسیم مهمات و تجهیزات را نیز با مشکلاتی مواجه کرد و از سوی دیگر کمبود برخی مهمات و امکانات نیز بر این مشکل افزود. درحقیقت دو عامل در بروز این تأخیر نقش اصلی را داشت: نخست اینکه مسئولان منطقه ابتدا با این استدلال که اول جادة داربلوط زیر دید دشمن است، اجازة حرکت به ستون نیروها را ندادند، اما ساعت ١٢:٠٠ ظهر، با حرکت نیروها موافقت کردند که این امر موجب تأخیر در زمان بندی عملیات شد. علاوه براین، برخی اختلالات در تکمیل تجهیزات نیروها در مقر چغالوند نیز حرکت نیروها را به تأخیر انداخت.

حسین الله کرم، فرمانده سپاه گیلان غرب، در مصاحبه ای در پایان عملیات، دو مشکل یادشده را چنین شرح داد:

«با علم به اینکه راه بسیار زیاد [بود و] حتی به ٩ ساعت راه پیمایی هم می رسید، سپاه گیلان (غرب) می خواست نیروها را یک شب قبل [از آغاز عملیات] از منطقه عبور داده و پشت سر دشمن نگاه دارد که [این تدبیر] مورد مخالفت مسئولان (برادر حاجی بابا و...) قرار گرفت و آنها

[١] سند شماره ٢١٨٥٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش عملیات مطلع الفجر، ٢٠/٩/١٣٦٠، صص ١٧ - ١؛ و- سند شماره ٠٠٥٧٤٣ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از طرح و برنامه ریزی عملیات منطقه٧، ٢٢/٩/١٣٦٠، صص ٩ - ١.