«اخبار رسمی که قبلاً از ایران می رسید، حاکی بود که همه نواحی کردستان آرام است. تا اینکه در تاریخ ٧ نوامبر [١٦/٨/١٣٦٠] مهم ترین برخورد نیروهای مسلح با کردها، که در چند ماه اخیر بی سابقه بود، در شهر بوکان در آذربایجان غربی روی داد. برای اولین بار، مجاهدین خلق که اخیراً همدست پیش مرگان حزب دمکرات کردستان ایران شده اند، رسماً در این منازعات شرکت کردند. همکاری مجاهدین با کُردها درست در روزی آغاز شد که حزب دمکرات کردستان الحاق خود را به شورای ملی مقاومت که به وسیله مسعود رجوی و بنی صدر در پاریس تشکیل شده، رسماً اعلام نمود.

این ائتلاف بدون شک آغاز یک مرحله جدید به خصوص در روابط مخالفین رژیم ایران می باشد. کردها که در زمان ریاست جمهوری بنی صدر در معرض بمباران هوایی قرار گرفتند، معلوم نبود که به آسانی گذشته را فراموش کنند.

حدی، مسئول تشکیلات حزب دمکرات کردستان در اروپا، به خبرنگار روزنامه گفته است: "بعد از اعلام تشکیل شورای ملی مقاومت، مدت ها با مسعود رجوی بحث نمودیم و کمیتة مرکزی ما مکاتبات مفصلی با وی انجام داد. درهرحال، ما چه قبل و چه بعد از تشکیل این شورا روابط خوبی با مجاهدین داشتیم. دو سال قبل، ما طرف دار اتحاد با مجاهدین براساس اصول چهارگانة زیر بودیم:

١. مبارزه علیه امپریالیسم امریکا.

٢. مبارزه برای آزادی های سیاسی و اجتماعی.

٣. مبارزه برای حقوق کارگران.

٤. مبارزه برای حقوق اقلیت ها و از آن جمله کردها.

رجوی هنگامی که کاندیدای ریاست جمهوری بود، شرایط فوق را پذیرفته بود. مذاکرات ما با وی بر روی نوار ضبط شده و از رادیو کردستان پخش شد. درحال حاضر، در برنامه ای که شورای ملی مقاومت برای دولت آینده خود تدوین نموده، اصول چهارگانه فوق را تضمین نموده است. تاکنون دوبار بنی صدر را در پاریس ملاقات کرده ایم. وی اعتراف می نماید که خودمختاری کردستان یک حق انسانی و منطقی است و این اعتراف برای ما به خصوص ازاین جهت که مسعود رجوی مسئول شورای ملی مقاومت است، کافی می باشد. هر اندازه هم از بنی صدر انتقاد داشته باشیم، مع ذلک موضع مخالفی که او در قبال [آیت الله]خمینی اتخاذ نموده، مورد توجه است و روی آن حساب می کنیم. او این شهامت را داشته که از دمکراسی حمایت نماید.

... بدون شک، کردها به این زودی گذشته را فراموش نمی کنند و ازاین جهت در مذاکراتشان با رجوی روی این نکته تأکید کرده اند که در اعتمادی که به شورای ملی مقاومت ابراز داشته اند بیشترین تکیه شان بر روی مجاهدین خلق می باشد، ولی ملاحظات سیاسی اجبار به وجود