هدف رگبار مسلسل قرار داده، به هلاکت برسانیم، اگر براثر تیراندازی تجمع شما و مردم پراکنده شد، نباید صحنه را ترک کنیم، بلکه باید به جنگ وگریز با مزدوران ادامه [داده] و آنها را فراری دهیم و تخریب را باید ادامه داد. توجه کنیم که در صحنه عمل، هر فرد، خود یک فرمانده است و می تواند بسیاری [از] افراد را بسیج کند و به تخریب و آتش زدن بپردازد و مزدوران [امام] خمینی را به سزای اعمال جنایتکارانه شان برساند.

٦. انواع وسایل آتش زا، وسایل تخریب و... از هر نوع [با خود] بیاورید، البته، اصل، آمدن خود افراد است.

٧. عکس بنی صدر، مسعود [رجوی]، موسی [خیابانی]، تختی، مصدق و پدر طالقانی را همراه خود بیاورید و موقع شروع آنها را به دست بگیرید.

٨. اگر به شما مسئولیت مشخصی داده شده است، سعی کنید به بهترین وجهی مسئولیت خود را انجام دهید.

٩. اگر کسی شهید شد، باید او را روی دست گرفته و به دادن شعار علیه [امام] خمینی بپردازید. نباید بگذاریم خون شهدا پایمال شود.

١٠. افراد مسلح ضمناً آخرین نفراتی باشند که صحنه را ترک می کنند.

١١. پاره کردن و آتش زدن عکس های [امام] خمینی [اولویت دارد]. (حتی می توانید قبلاً عکس ها را بخرید و در صحنه آتش بزنید.)

١٢. نسبت به کتک خوردن و دستگیری خواهران و برادران (به خصوص خواهران) نباید بی تفاوت بود. برادران حتماً نقش پوشش خواهران را به عهده داشته باشند و آنها را از صحنه خارج کنند.

١٣. شعارها نقش تعیین کننده دارند، در شعارها حتماً اسم مسعود برده شود. (شعارها باید کوبنده و انگیزاننده باشد.)

١٤. حتماً لاستیک وکوکتل های دودزا با خود بیاورید.

١٥. برادران و خواهران مسلح قبل از شروع [تظاهرات]، تیراندازی نکنند، مگر اینکه نیروهای دشمن از قبل بسیج شده باشند. [دراین صورت]، باید آنها را هدف گلوله های آتشین قرار داد.

١٦. اگر سلاحتان گیر کرد، به هیچ وجه هول نشوید. گیر اسلحه را با کشیدن گلنگدن می توان رفع کرد. می توان از قبل یک میله با یک پارچه همراه داشت و درصورت گیر اسلحه، گلنگدن را پایین کشیده و با میله، لوله آن را تمیز کرد و سر گلنگدن را بالا برد.

١٧. از خلع سلاح کمیته چی ها و مصادره ماشین، کارت، لباس و وسایل دیگر آنها به هیچ وجه کوتاهی نشود.

١٨. ماشین های دشمن را به راحتی می توانید با چپ کردن آتش بزنید.

١٩. بنزین را روی آتش با دست نریزید، مشتعل می شود و دست خودتان را می سوزاند.