که به وی اجازه نداده جزیرة بوبیان را به پایگاهی نظامی مبدل سازد، مورد تنبیه قرار داد و پرسید، چرا اعراب نمی توانند متحداً از عراق علیه ایران حمایت کنند.

کویت درعوض پذیرفت که علاوه بر وام ٢ میلیارد دلاری، فروردین ماه گذشته ٥/١ میلیارد دلار دیگر به عراق اعطا نماید. ولی بنا به گفته یک مقام کویتی، "صدام راضی نیست"، هرگاه او پول می خواهد، کافی است ما را تحت فشار قرار دهد.

یکی از مقامات بندر کویت می گوید: "با حجم کالاهایی که به عراق می رود، بندرهای کویت چنان شلوغ شده اند که کشتی ها درحال حاضر مجبور هستند، ٧٠ روز منتظر [تخلیه بار] بمانند." یکی از نمایندگان مجلس شورای ملی کویت می گوید: "تجار کویتی از این بابت خوشحال اند، زیرا مسئله ارسال کالا به عراق برای آینده سودآور است. ولی دولت ترجیح می دهد که چنین تجارتی را نداشته باشد."

یکی از دلایلی که کویت ترجیح می دهد چنین تجارتی را نداشته باشد، حملة ایران به پست های مرزی ابدالی است؛ محلی که کالاها ازطریق آن وارد عراق می شوند. پس از این بمباران، هاشمی رفسنجانی به کویت گفت: "این اخطاری بود که به عراق کمک ننماید."

اوایل سال جاری، ایران یک کشتی را که در اجاره شرکت نفت کویت بود، تحت این عنوان که در آب های غیرقانونی در منطقة جنگی بوده است، توقیف کرد، ولی پس از اینکه کویت مقاصد صلح جویانه خود را اعلام کرد، کشتی مزبور آزاد شد.

اگرچه تعداد بسیاری از ایرانیان در کویت به سر می برند، ولی وجود عده بی شماری از فلسطینی ها در آن کشور، اجازه مخالفت مستقیم با "آرمان های عرب" را به حکام این کشور نمی دهد. ازاین رو وسایل ارتباط جمعی کویت از آغاز جنگ تا به حال خط طرف داری از عراق را حفظ کرده اند.

موقعیت جغرافیایی کویت از یک طرف و خطری که این کشور را ازسوی رهبران رژیم اسلامی ایران تهدید می کند، اساس نقش اصلی کویت در ایجاد شورای همکاری خلیج (فارس) را تشکیل می دهند، ولی این مسئله خشم عراق را بدین خاطر که در گردهمایی کویت با عربستان سعودی، بحرین، امارات عربی متحده، قطر و عمان شرکت ندارد، برانگیخت.»[١]

ضمیمه گزارش٩١: توضیحات سردار علایی درباره انتخاب منطقه عملیاتی طریق القدس و اختلاف دیدگاه های فرماندهان ارتش و سپاه

منطقه عملیاتی طریق القدس بین اراضی شمال غربی شهر اهواز محدود به ارتفاعات الله اکبر و ارتفاعات میشداغ و تپه های رملی از جنس ماسة بادی یا شنی در شمال، رودخانه نیسان و شهر هویزه در جنوب، در شرق سوسنگرد و در غرب هورالهویزه، تنگه چزابه و مرزهای بین المللی قرار داشت. وسعت این منطقه ٣ برابر منطقه عملیاتی ثامن الائمه(ع)؛ یعنی حدود ٦٠٠ کیلومتر مربع بوده است. زمین این منطقه برای اجرای عملیات به گونه ای بود که از

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ٢٢٠، ٥/٨/١٣٦٠، صص ١٠ - ٩، تهران - خبرگزاری پارس،٤/٨/١٣٦٠.