توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٤ - فصل در بيان ابلغ بودن مجاز و كنايه و استعاره از غير خودشان

ارزانى داشته ستايش كنيم و پس از آن سلام قلبى و سلام زبانى خود را بر سرورمان حضرت محمّد و آل و اصحاب آن بزرگوار جملگى هديه نمائيم.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: اطبق البلغاء: كلمه [اطبق‌] يعنى اجماع و اتّفاق كرده‌اند.

قوله: لانّ الانتقال فيهما: ضمير در [فيهما] به مجاز و كنايه راجع است.

قوله: فهو كدعوى الشئ: ضمير [هو] به انتقال از ملزوم به لازم راجع است.

قوله: لانّها نوع من المجاز: ضمير در [لانّها] به استعاره راجع است.

قوله: لا توجد فى الحقيقة و التصريح: ضمير در [لا توجد] به زياده عود مى‌كند.

قوله: بل المراد انّه يفيد زيادة تأكيد: ضمير در [انّه‌] به كلّ واحد من المجاز و الكناية راجع است.

قوله: و ليس بقاصر فيه: ضمير در [ليس‌] به وصف و در [فيه‌] به مشبّه راجع است.

قوله: كما يفهم من التّشبيه: ضمير نائب فاعلى در [يفهم‌] به قصور وصف در مشبه راجع است.

قوله: بل الفضيلة: يعنى بل المزيّه.

قوله: تلك المساواة له: ضمير در [له‌] به مشبه راجع است.