توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٢٦ - قسم سوم

چون انتقال از ملزوم به لازم از نظر وى با كثرت وسائط است و در عين حال امكان دارد براى سامع ديگر رمز باشد زيرا لازم برايش مخفى است و خلاصه آنكه كنايه داراى اقسام اعتبارى است كه بملاحظات گوناگون با هم متفاوت و متغاير ميباشند ولى ذاتا هيچ اختلاف و تعددى در بين نيست.

قوله: و المناسب للعرضيّة: اين عبارت دنباله كلام سكّاكى است.

قوله: لانّه امالة الكلام: ضمير در [لانّه‌] به تعريض راجع است و اماله يعنى ميل دادن و متوجّه ساختن.

قوله: الى عرض: كلمه [عرض‌] بضم عين يعنى جانب و ناحيه.

قوله: يدلّ على المقصود: ضمير فاعلى در [يدلّ‌] به عرض راجع است.

قوله: عرضت لفلان: يعنى ارتكبت التعريض لاظهار حال فلان.

قوله: و بفلان: يعنى و عرضت بفلان، كلمه [باء] بمعناى سببيّت است.

قوله: كثير الرّماد: بين كثرت رماد و مضافيّت وسائط بسيارى است و آنها عبارتند از:

١- كثرت احراق.

٢- كثرت مطبوخات.

٣- كثرت خورندگان.

٤- كثرت ميهمانان.