توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣١٩ - قسم سوم

قوله: فوق الخيمة: يعنى قبّه بزرگتر است از خيمه.

قوله: فافاد اثبات الصفات الخ: ضمير فاعلى در [افاد] به شاعر راجع است.

قوله: لانّه اذا اثبت: ضمير در [لانّه‌] و [اثبت‌] به شاعر راجع است.

قوله: و حيّزه: يعنى و حيّز الرّجل، مقصود همان مكان الرجل است.

قوله: فقد اثبت له: ضمير در [اثبت‌] به شاعر و در [له‌] به الرّجل راجع است.

قوله: فيما يحيط به: ضمير در [به‌] به موصوف عود ميكند

قوله: و يشتمل عليه: ضمير در [يشتمل‌] به ماء موصوله در [فيما] راجع بوده و ضمير مجرورى در [عليه‌] به موصوف برمى‌گردد.

قوله: حيث لم يصرّح بثبوت المجد و الكرم له: كلمه [لم يصرّح‌] بصيغه مجهول بوده و ضمير در [له‌] به ممدوح راجع است.

قوله: بكونهما بين برديه: ضمير در [بكونهما] به مجد و كرم راجع است.

قوله: فان قلت الخ: اين اشكال متوجّه است به گفته مصنّف كه قبلا گفت كنايه بر سه قسم است.

قوله: هيهنا قسم رابع: مشاراليه [ههنا] كنايه ميباشد.

قوله: و هو جعلها فى ساحته: ضمير در [جعلها] به رماد و در [ساحته‌] به زيد راجع است.

قوله: اثباتها له: ضمير مجرورى در [اثباتها] به رماد و