الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٤ - معناى دوم انكار ابطالى

قوله: اشهدوا خلقهم‌ : آيه (١٩) از سوره زخرف.

تجزيه و تركيب‌

همزه: حرف استفهام.

شهدوا: فعل ماضى، جمع، مذكر، غائب، ثلاثى مجرد، لازم، معلوم و ضمير جمع فاعل آن است، مبنى.

خلقهم: مضاف و مضاف‌اليه، منصوبا بنزع الخافض و تقدير: فى خلقهم مى‌باشد.

قوله: ايحب احدكم ان يأكل الخ‌ : آيه (١٢) از سوره حجرات.

تجزيه و تركيب‌

همزه: حرف استفهام.

يحب: فعل مضارع، مفرد، مذكر، غائب، از باب افعال، معلوم، متعدى.

احدكم: مضاف و مضاف‌اليه، فاعل براى « يحب » .

ان: حرف ناصب، عامل، مبنى.

يأكل: فعل مضارع، مفرد، مذكر، غائب، از باب نصر، ينصر، ثلاثى مجرد، متعدى منصوب به « ان » در تأويل مصدر و محلا منصوب است تا مفعول براى يحبّ باشد.

لحم: اسم، مضاف، مفعول براى « يأكل »

اخيه: مضاف‌اليه براى « لحم » .

ميتا: حال است براى « اخيه » .

قوله: افعيينا بالخلق الاوّل‌ : آيه (١٥) از سوره ق.