الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦٢ - تضعيف جواب اول از اعتراض دوم

لام: ابتدائيه (تأكيد).

ساحران: خبر است براى « هذان » .

قوله: و اعترض بامرين: ضمير نائب فاعلى در « اعترض » به حمل الآيه على كون « انّ » بمعنى نعم راجع است.

قوله: ان لم يثبت: ضمير در « انّه » به مجيى‌ء « انّ » بمعنى نعم راجع است.

قوله: و اجيب عن هذا: مشاراليه « هذا » اعتراض دوّم مى‌باشد.

قوله: بانّها لام زائدة و ليست للابتدأ: ضمائر مؤنث به « لام » راجعند.

قوله: بانّها داخلة على مبتدأ محذوف: ضمير در « بانّها » به لام عود مى‌كند.

قوله: او بانّها دخلت: ضمير مؤنث به « لام » راجع است.

قوله: انّ هذه: يعنى « انّ » بمعناى « نعم » .

قوله: و يضعف الاوّل: مقصود از « الاوّل » اين جواب است كه گفته شد لام زائده است.

قوله: و الثانى: يعنى و يضعّف الثانى و مراد از آن اين جواب است كه گفته شد لام بر سر مبتدأ محذوف درآمده است.

قوله: كالجمع بين متنافيين: زيرا تأكيد مقتضى است كه بمؤكّد (بفتح كاف) عنايت و اهتمام مى‌باشد و حذف آن دليل است كه بآن عنايت و اهتمامى نيست.

قوله: لانّ الموضوع لتقوية الكلام الخ: مقصود از « موضوع براى تقويت كلام» ضمير شأن مى‌باشد.

قوله: المسموع من حذفه: ضمير در « حذفه » به الموضوع لتقوية الكلام راجع است.

قوله: اذا خفّفت: ضمير در « خففت » به « انّ » راجع است.

قوله: فاستسهلوه: ضمير مفعولى به حذف ضمير شأن با « انّ » مخفّفه راجع است.

قوله: لوروده فى كلام الخ: ضمير مجرورى در « وروده » به حذف ضمير شأن با انّ مخفّفه راجع است.