الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٦١ - تضعيف جواب اول از اعتراض دوم

شيب: مبتدأ.

قد: حرف تحقيق، غير عامل، مبنى.

علا: فعل ماضى، مفرد، مذكر، غائب، ثلاثى مجرد، از باب نصر، ينصر ناقص واوى، متعدى، معلوم، مبنى، خبر است براى « شيب » و جمله مبتدأ و خبر مقول قول مى‌باشد.

ك: مفعول براى « علا » .

واو: عاطفه.

قد كبرت: معطوف به « علاك » .

فاء: عاطفه.

قلت: فعل ماضى، صيغه متكلم وحده، معطوف به « يقلن » .

انّه: كلمه « انّ » طبق گفته بعضى حرف جواب بمعناى « نعم » و « ها » براى سكت مى‌باشد.

قوله: و ردّ بانّا لا نسلّم الخ: ضمير نائب فاعلى در « ردّ » به استدلال مثبتون راجع است.

قوله: ضمير منصوب بها: ضمير در « بها » به انّ راجع است.

قوله: لمن قال له: در حاشيه و دسوقى آمده كه مراد از « من قال» فضالة بن شريك مى‌باشد.

قوله: انّه حمل على ذلك: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » بوده و مشاراليه « ذلك » كون « انّ » بمعنى نعم مى‌باشد.

قوله: انّ هذان ساحران‌ : آيه (٦٣) از سوره طه.

تجزيه و تركيب‌

انّ: بگفته برخى بمعناى « نعم » مى‌باشد.

هذان: مبتدأ.