الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٤٣ - لئلا
جمله متعرضه مىباشد.
٣- اذ
معناى سوّم عبارتست از « اذ » چنانچه اينمعنا از برخى ادباء در ذيل « ان » مكسوره قبلا نقل گرديد و همين معنا را بعضى از اهل ادب در ذيل فرموده حقتعالى كه ذيلا نقل مىگردد قائل شدهاند:
بل عجبوا ان جائهم منذر منهم ( بلكه تعجّب كردند زمانيكه ترسانندهاى از ايشان نزدشان آمد) و نيز در آيه شريفه:
يخرجون الرّسول و ايّاكم ان تومنوا ( بيرون مىكنند رسول و شما را زمانيكه باو گرويديد).
و همچنين در قول شاعر:
أتغضب ان اذنا قتيبه حزتا الخ.
ولى حق اينستكه « ان » در تمام اين امثله و عبارات مصدريّه بوده و قبل از آن لام علّت مقدّر است.
٤- لئلّا
معناى چهارم عبارتست از اينكه « ان » بمعناى « لئلّا » باشد.
اينمعنا را بعضى در ذيل آيه شريفهاى كه ذيلا نقل مىشود قائل شدهاند:
يبيّن اللّه لكم ان تضلّوا ( آشكار و بيان مىكند براى شما خداوند تا گمراه نشويد).
و نيز لفظ « ان » در قول عمرو بن كلثوم تغلبى را بر همين معنا حمل كردهاند:
|
نزلتم منزل الاضياف منّا |
فعجّلنا القرى ان تشتمونا |
يعنى: فرود آمديد شما منزل نزديكى را مانند منزل ميهمانها پس تعجيل نموديم در كشتن شما تا شما ما را نكشيد.
ولى حق اينستكه « ان » در آيه شريفه و بيت مصدريّه بوده و اصل آن در آيه: