الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٧ - استدلال مصنف بر جواز اعمال ان مخففه از مثقله

لام: ابتدائيه.

ما: زائده، و ميتوان آنرا موصوله قرار داد و جمله بعدش را صله و عائد آن دانست البته بحذف صدر صله و تقدير آن للّذى هو متاع الحياة الدنيا مى‌باشد.

متاع: خبر است بخراى مبتدأ محذوف، مضاف.

الحياة: مضاف‌اليه، موصوف.

الدنيا: صفت براى « الحياة » .

شاهد در « ان » مخففه از مثقله است كه از اعمال مهمل شده لذا كلمه « كلّ » كه اسم آن است مرفوع آمده.

قوله: و ان كلّ لما جميع لدينا محضرون‌ : آيه (٣٢) از سوره يس.

تجزيه و تركيب‌

ان: از حروف مشبهة بالفعل، مخفّفه از مثقله، در اينجا مهمل از عمل مى‌باشد، مبنى.

كلّ: مبتدأ.

لمّا: زائده.

جميع: تأكيد براى « كلّ » .

لدينا: مضاف و مضاف‌اليه و مضاف ظرف بوده و متعلق است به محضرون.

محضرون: خبر است براى « كل » .

شاهد در « ان » مخفّفه از مثقله است كه از اعمال بازمانده فلذا كلمه « كلّ » كه اسم آنست مرفوع آمده.

قوله: و قرائة حفص: يعنى و لنا على جواز الاعمال قرائة حفص.

قوله: ان هذان لساحران‌ : آيه (٦٣) از سوره طه.