يكديگر پرسش كنند. گوينده‌اى از آنان گفت: چه قدر مانده‌ايد؟ گفتند: روزى يا پاره‌اى از روز را مانده‌ايم. [سرانجام‌] گفتند: پروردگارتان به آنچه مانده‌ايد، داناتر است. اينك، يكى از خودتان را با اين پول خود به شهر بفرستيد، تا ببيند كداميك از غذاهاى آن، پاكيزه‌تر است و از آن، غذايى برايتان بياورد، و بايد زيركى به خرج دهد و هيچ كس را از [حال‌] شما آگاه نگردانَد. چرا كه اگر آنان بر شما دست يابند، سنگسارتان مى‌كنند يا شما را به كيش خود، باز مى‌گردانند و در آن صورت، هرگز روى رستگارى نخواهيد ديد. و بدين گونه، [مردم آن ديار را] بر حالشان آگاه ساختيم، تا بدانند كه وعده خدا راست است و [در فرا رسيدن‌] قيامت، هيچ شكّى نيست. هنگامى كه ميان خود در كارشان با يكديگر نزاع مى‌كردند، پس [عدّه‌اى‌] گفتند: بر روى آنها ساختمانى بنا كنيد. پروردگارشان به [حال‌] آنان داناتر است. [سرانجام‌]، كسانى كه بر كارشان غلبه يافتند، گفتند: حتماً برايشان معبدى بنا خواهيم كرد. به زودى خواهند گفت: سه تن بودند [و] چهارمين آنها سگشان بود. و مى‌گويند: پنج تن بودند [و] ششمين آنها سگشان بود. تير در تاريكى مى‌اندازند. و [عدّه‌اى‌] مى‌گويند: هفت تن بودند و هشتمين آنها سگشان بود. بگو: پروردگارم به شماره آنها آگاه‌تر است، جز اندكى [كسى شماره‌] آنها را نمى‌داند. پس، درباره ايشان، جز به صورت ظاهر، جدال مكن و در مورد آنها از هيچ كس جويا مشو. و زنهار! در مورد چيزى مگوى كه من، آن را فردا انجام خواهم داد. مگر آن كه خدا بخواهد، و چون فراموش كردى، پروردگارت را ياد كن و بگو: اميد كه پروردگارم مرا به راهى كه نزديك‌تر از اين به صواب است، هدايت كند. و سيصد سال در غارشان درنگ كردند و نُه سال [نيز بر آن‌] افزودند».

حديث‌

٥٣٥. امام صادق عليه السلام درباره اين آيه: «مگر پنداشته‌اى اصحاب كهف و رقيم از آيات شگفت‌انگيز ما بوده‌اند؟»: آنان، مردمانى بودند كه فرار كردند و پادشاه آن زمان، نام آنان و پدران و خاندان آنان را در برگ‌هايى از سرب نوشت، و اين، معناى آيه است: اصحاب كهف و رقيم.

٥٣٦. تفسير القمى درباره اين آيه «مگر پنداشته‌اى اصحاب كهف و رقيم از آيات شگفت‌انگيز ما بوده‌اند؟»: يعنى ما به تو نشانه‌هايى شگفت‌تر از آن، نشان داديم. آنان، جوان‌مردانى بودند كه در فاصله ميان دوران عيسى بن مريم عليه السلام و محمّد صلى الله عليه و آله، زندگى مى‌كردند. و امّا رقيم، دو لوح مسى بود كه بر آنها شرح حال آنان و اسلام آوردنشان و خواسته دقيانوس پادشاه و فرجام كار و حالشان، نوشته شده بود.

٥٣٧. امام صادق عليه السلام: اصحاب كهف و رقيم، در زمان پادشاهى جبّار و طغيانگر، زندگى‌