حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤١ - قرآن

فصل هفتم:

آفت‌هاى فرهنگى و سياسى‌

٧/ ١

آسيب‌هاى فرهنگى‌

٤١٢. امام صادق عليه السلام: بر جوانان خود، از خطر غاليان‌[١] بپرهيزيد تا [عقيده‌] آنان را فاسد نكنند؛ چرا كه غاليان، بدترينِ مخلوقات خدايند. بزرگى خدا را كوچك مى‌كنند و براى بندگان خدا، ادّعاى ربوبيت مى‌كنند.

٤١٣. امام صادق عليه السلام: به فرزندانتان حديث بياموزيد، پيش از آنكه مرجئه‌[٢] به سوى آنان بشتابند.

٧/ ٢

پيروى كوركورانه‌

قرآن‌

«و از آنچه بدان علم ندارى، پيروى مكن؛ چرا كه گوش و چشم و دل، هر يك، مسئول است».

[١] غاليان يا غُلات به گروه‌هايى گفته مى‌شود كه انسانى را به مرتبه خدايى برسانند و يا معتقد باشند كه خداوند، برخى از صفات خود( نظير مدبّريت و رازقيّت) را به برخى انسان‌ها واگذار كرده است.

[٢] مُرجِئه به گروهى گفته مى‌شود كه معتقدند:« معصيت، به ايمان، زيان نمى‌رساند، چنان‌كه اطاعت، كفر را زائل نمى‌كند» و نيز گفته‌اند:« ايمان، گفتار است و نه عمل». گويا ايمان را مقدّم داشته و عمل را كنار نهاده‌اند. اينان چنين باور دارند كه اگر نماز نخوانند و روزه نگيرند، ايمانشان آنها را نجات خواهد داد. به اعتقاد آنها، كيفر، از تمامى مسلمانان برداشته شده است.