حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣ - ميدان پرسش دادن به جوانان

بخصوص اسلام كه از قدرت فرهنگى و سياسى بالايى برخوردار است، از بين برود.

ميدان پرسش دادن به جوانان‌

براى اين كه جوانان با مسائل مختلف دينى در زمينه‌هاى اعتقادى، اخلاقى و عملى، هر چه بيشتر آشنا شوند، علاوه بر ترغيب جوانان به پرسش، بايد به آنان آزادى بحث داد و بدين ترتيب، اعتماد آنان را جلب كرد تا از گفتن آنچه در دل دارند، بيم نداشته باشند. سيره پيشوايان اسلام در اين باره، بسيار آموزنده است. آنان، ضمن تشويق كردن مردم به سؤال،[١] در پاسخ به پرسش‌هاى آنان به گونه‌اى برخورد مى‌كردند كه مردم، انواع پرسش‌هاى اعتقادى، سياسى و اخلاقى خود را به آسانى مطرح مى‌كردند و پاسخ مى‌شنيدند. راستى در عصر ما كدام جوان جرئت مى‌كند كه مشكلات جنسى خود را با يك رهبر مذهبى مطرح كند و از او رهنمود بگيرد؟!

امّا در سيره پيامبر خدا، با شگفتى مى‌خوانيم كه جوانى خدمت ايشان مى‌رسد و در حضور ديگران از او اجازه مى‌خواهد تا زنا كند! نكته جالب توجّه، اين كه وقتى مردم، او را به خاطر اين پرسش جاهلانه نكوهش مى‌كنند، پيامبر خدا، مانع مى‌شود و شخصا با مهربانى از جوان مى‌خواهد كه نزديك او بيايد.

وقتى جوان كنار پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌آيد، ايشان با چهره‌اى بشّاش به او مى‌گويد: «آيا دوست دارى كسى چنين كارى را با مادرت انجام دهد؟!».

آن جوان مى‌گويد: نه و اللّه خدا مرا فداى تو كند!

پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌گويد: «آيا دوست دارى كسى با دختر خودت، چنين كند؟!».

جوان مى‌گويد: نه و اللّه، هيچ كس چنين عملى را براى دخترش نمى‌پسندد فدايت شوم!

[١] ر. ك: ص ٨٥ ح ٧٨.