حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٣ - قرآن

٦٩. امام باقر عليه السلام همواره مى‌فرمود: آگاهى دينى كسب كنيد، وگرنه، باديه نشينانى [نادان‌] خواهيد بود.

٧٠. امام باقر عليه السلام: اگر جوانى از جوانان شيعه را بيابم كه در پىِ كسب آگاهى دينى نيست، او را تنبيه مى‌كنم.

٧١. امام صادق عليه السلام: اگر جوانى را از شيعيانمان بيابم كه در پى كسب آگاهى دينى نيست، او را نيكو ادب مى‌كنم.

٧٢. امام صادق عليه السلام: جوانان را با حديث (معارف دينى) دريابيد، پيش از آن كه مُرجِئه‌[١] [يا ديگر گروه‌هاى انحرافى‌] بر شما پيشى گيرند و به سوى آنان بروند.

٧٣. امام صادق عليه السلام: دوست ندارم جوانان شما را ببينم، مگر در دو حالت: دانشمند يا دانشجو. اگر [جوانى‌] چنين نكند، كوتاهى كرده و اگر كوتاهى كند، تباه ساخته است و اگر تباه سازد، گناه كرده است و اگر گناه كند، سوگند به آن كه محمّد را به حق به پيامبرى برانگيخت، دوزخ‌نشين خواهد شد.

١/ ٥

آگاهى از پيوند علم و ايمان‌

قرآن‌

(خدا و فرشتگان و دانشوران، گواهى مى‌دهند كه جز او هيچ معبودى نيست؛ و همواره به عدل، قيام دارد. جز او كه توانا و حكيم است، هيچ معبودى نيست).

(و كسانى كه از دانش بهره يافته‌اند، مى‌دانند كه آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، حقّ است و به راه آن عزيز ستوده [صفات‌]، راهبرى مى‌كند).

(و تا آنان كه دانش يافته‌اند، بدانند كه اين [قرآن‌]، حقّ است [و] از جانب پروردگار توست، و بدان ايمان آورند و دل‌هايشان براى او خاضع گردد. و به راستى خداوند، كسانى را كه ايمان آورده‌اند، به سوى راهى راست، راهبر است).

[١] منظور از مُرجِئه، طايفه‌اى هستند كه ايمان را قول بلا عمل مى‌دانند و قول( اداى شهادتين) را بر عمل( عمل به واجبات و ترك مُحرّمات)، مقدّم مى‌شمارند و معتقدند كه تارك عمل را ايمانش نجات مى‌بخشد( ر. ك: لغت‌نامه دهخدا، ذيل« مرجئه»).