حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٥ - ٦/ ١٢ خوش خلقى

٢٦٤. امام على عليه السلام: در خوش‌خُلقى، گنج‌هاى روزى نهفته است.

٢٦٥. امام على عليه السلام: خشنودترينِ مردم، كسى است كه اخلاقش خوش باشد.

٢٦٦. امام على عليه السلام: كامل‌ترينِ شما از جهت ايمان، خوش اخلاق‌ترينِ شماست.

٢٦٧. امام صادق عليه السلام: خوش خُلقى، بخشى از ديندارى است و روزى را افزون مى‌كند.

٢٦٨. امام صادق عليه السلام: ورقه بن نَوفَل،[١] هرگاه بر خديجه دختر خُوَيلِد وارد مى‌شد، به وى چنين سفارش مى‌كرد: ... بدان كه جوانِ خوش‌اخلاق، كليد خوبى‌ها و قفل بدى‌هاست و جوانِ بداخلاق، قفل خوبى‌ها و كليد بدى‌هاست.

٢٦٩. الكافى به نقل از حسين بن عطيه: از امام صادق عليه السلام فرمود: «كرامت‌ها [ى اخلاقى‌] ده‌تاست. اگر توانستى آنها را در خود فراهم آورى، چنان كن. اين خصلت‌ها ممكن است در مرد باشد و در فرزندش نباشد، يا در فرزند باشد و در پدرش نباشد، يا در برده باشد و در شخص آزاد نباشد».

گفته شد: اين خصلت‌ها كدام‌اند؟

فرمود: «پايمردى در نبرد،[٢] راستْ‌گفتارى، امانتدارى، صله رَحِم، ميهمان‌نوازى، اطعام فقير، جبران نيكى‌ها، رعايت حقوق همسايه و دفع ضرر از رفيق؛ و برترين آنها حياست».

٢٧٠. بحار الأنوار به نقل از حسن بن محمّد، از جدّش، و او از چند تن از ياران امام كاظم عليه السلام: مردى از نوادگان عمر بن خطّاب، در مدينه، امام كاظم عليه السلام را آزار مى‌داد و هرگاه ايشان را مى‌ديد، به على عليه السلام دشنام مى‌داد. برخى از اطرافيان امام كاظم عليه السلام به ايشان گفتند: اجازه بفرماييد اين بدكار را به قتل برسانيم.

[١] ورقة بن نَوفل بن اسد بن عبد العُزّى، پسر عموى خديجه( س)، همسر پيامبر صلى الله عليه و آله است. وى از طايفه قريش و از حكيمان دوره جاهليت بود و دوازده سال قبل از بعثت، از دنيا رفت. م.

[٢] در برخى نسخه‌ها، در اصل عربى اين حديث، به جاى كلمه« بَأْس»،« يَاْس» آمده است كه طبق آن، معناى عبارت، چنين مى‌شود: نااميدى راستين از ديگران.