حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٢ - ٣/ ٧ جارية بن قدامه سعدى

امامان عليهم السلام، جايگاه والاى جابر را در شناخت مكانت ائمه عليهم السلام و درك عميق او از جريان‌هاى پس از پيامبر خدا و معارف ويژه تشيّع، و فهم نافذ او را از ژرفاى قرآن، ستوده‌اند و او را از معدود كسانى دانسته‌اند كه پس از پيامبر خدا، راه ديگرى نجست و بر صراط مستقيم، پاى فشرد.

گفتيم كه او روزگارى دراز بپاييد و بدين سان، نام ارجمند او در ميان صحابيان امام على، امام حسن، امام حسين، امام سجّاد و امام باقر عليهم السلام آمده است. او حامل سلام پيامبر خدا براى امام باقر عليه السلام بود.

جابر، در جنگ صِفّين، همراه على عليه السلام بود. او اوّلين كسى است كه پس از حادثه كربلا بر مزار شهيدان، حضور يافته و بر ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام، سرشك فشانده است.

روايات منقول از او درباره على عليه السلام، نقل‌هاى تفسيرى بر جاى مانده از او، و گفتگوها و مناظرات او، همه وهمه، نشان‌دهنده استوارگامى، نيك‌انديشى و ايمان ژرف و باور پايدار اوست. «صحيفه جابر» نيز مشهور است.

او عثمان را يارى نكرده بود. از اين رو، حَجّاج بن يوسف، به قصد خوار كردن وى، بر دست او مُهر زد. جابر به سال ٧٨ هجرى، زندگى را بدرود گفت.

٣/ ٧

جارية بن قُدامه سَعدى‌

جارية بن قدامه تميمى سعدى، از صحابيان پيامبر خدا و از ياران پاكْ‌نهاد و شجاع على عليه السلام است. او بُرنا دل و ژرف‌نگر بود و از شخصيتى والا و محبوبيتى بسيار، برخوردار بود. او در دوستى على عليه السلام، استوار گام و بر دشمنان او بسى سختگير بود.

چون على عليه السلام به خلافت رسيد، جاريه در بصره براى او بيعت گرفت. او از جمله شخصيت‌هاى پاكبازى بود كه به «شُرطة الخميس (نيروهاى ويژه)» مشهور بودند. وى در نبردهاى سه‌گانه على عليه السلام حضورى جدّى داشت و در صِفّين، فرماندهى‌