حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٥ - حديث

حديث‌

٥٢٨. امام على عليه السلام: ... اگر مى‌خواهى، يكى ديگر [از انبياى الهى‌]، را موساى كليم اللّه كه درود و سلام خدا بر او باد را نمونه [در تنگ‌دستى‌] بياورم، آن زمان كه گفت: «پروردگارا! من به هر خيرى كه به سويم بفرستى سخت نيازمندم». به خدا سوگند، از خداوند، جز نانى كه بخورد، نخواست؛ چرا كه وى، از سبزى‌هاى زمين مى‌خورد، چندان‌كه به خاطرِ لاغرى تن و تكيدگى گوشت بدن، رنگ آن سبزى از پوست تُنُك شكم او نمايان بود.

٥٢٩. امام صادق عليه السلام درباره سخن خداوند عز و جل به عنوان حكايت از موسى عليه السلام: «پروردگارا! من به هر چيزى كه سويم بفرستى، سخت نيازمندم»: موسى عليه السلام، غذا درخواست كرد.

١/ ٤ ٣

شدّت امانتدارى‌

قرآن‌

«يكى از آن دو [دختر شعيب‌] گفت: اى پدر! او را استخدام كن؛ چرا كه بهترين كسى است كه استخدام مى‌كنى: هم نيرومند [و هم‌] امانتدار است.»

حديث‌

٥٣٠. امام كاظم عليه السلام: درباره اين سخن خداوند عز و جل به نقل از دختر شعيب، خطاب به پدر كه: «اى پدر! او (موسى) را استخدام كن؛ چرا كه بهترين كسى است كه استخدام مى‌كنى: هم نيرومند [و هم‌] امانتدار است»: شعيب عليه السلام به دخترش گفت: «دخترم! نيرومندى اين مرد را با برداشتن سنگ، دانستى، امانتدارى‌اش را از كجا دانستى؟».

دختر گفت: پدرم! من، پيشاپيش او راه مى‌رفتم. به من گفت: پشتِ سرم حركت كن و اگر اشتباه رفتم، راه را به من نشان بده. زيرا ما مردمانى هستيم كه به پشتِ سر زنان، نگاه نمى‌كنيم.

٥٣١. امام على عليه السلام: چون دختران شعيب، نزد پدر باز گشتند، پدر، بدانان گفت: «زود برگشتيد؟!».