حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٣ - ٨/ ١٠ خشم

٤٤٥. امام على عليه السلام: حسود، به آقايى نمى‌رسد.

٤٤٦. امام على عليه السلام: بى توجّهى حسودان نسبت به سلامت خود، شگفت‌آور است!

٤٤٧. امام على عليه السلام: حسود، دوستى‌اش را در سخن، آشكار مى‌كند و كينه‌اش را در رفتارش پنهان مى‌سازد. او به ظاهر، نامِ دوست بر خود دارد و در حقيقت، خصلت دشمن را.

٤٤٨. امام على عليه السلام: نتيجه حسادت، بدبختى دنيا و آخرت است.

٤٤٩. امام صادق عليه السلام: لقمان به فرزندش گفت: حسود، سه نشانه دارد: پشت سر، بدگويى مى‌كند؛ در حضور، چاپلوسى مى‌نمايد؛ و در گرفتارى‌ها شادى مى‌كند.

٤٥٠. امام صادق عليه السلام: حسود به خود زيان مى‌رساند، پيش از آنكه به شخص مورد حسادت، زيان رسانَد، مانند شيطان كه با حسادتش براى خود، نفرين بر جاى گذاشت و براى آدم، برگزيده شدن را.

٨/ ٩

كينه‌

٤٥١. امام على عليه السلام: آدم كينه‌توز، در شكنجه و عذاب است و اندوه مضاعف دارد.

٤٥٢. امام على عليه السلام: آنكه كينه را كنار بگذارد، قلب و عقلش آرامش مى‌يابد.

٨/ ١٠

خشم‌

٤٥٣. امام على عليه السلام: خشم (تندى)، نوعى ديوانگى است؛ زيرا خشمگين، پشيمان مى‌گردد و اگر پشيمان نشود، ديوانگى‌اش قطعى است.