حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٧ - حديث

فصل هشتم:

آفت‌هاى اخلاقى و رفتارى‌

٨/ ١

نافرمانى پدر و مادر

قرآن‌

«و پروردگار تو مقرّر كرد كه جز او را مپرستيد و به پدر و مادر [خود]، احسان كنيد. اگر يكى از آن دو يا هر دو، در كنار تو به سالخوردگى رسيدند، به آنها [حتّى‌] «اف» مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها سخنى شايسته بگوى».

«و كسى كه به پدر و مادر خود بگويد: «اف بر شما!»، آيا به من وعده مى‌دهيد كه [از گور، زنده‌] بيرون خواهم شد، حال آنكه پيش از من، نسل‌ها سپرى [و نابود] شدند [و زنده نشدند]؟ و آن دو به [درگاه‌] خدا زارى مى‌كنند [و مى‌گفتند]: واى بر تو، ايمان بياور! وعده خدا، حق است. ولى [پسر] پاسخ مى‌دهد: اينها جز افسانه‌هاى گذشتگان نيست».

حديث‌

٤٢٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر خداوند عز و جل نافرمانى‌اى كمتر از «اف» مى‌شناخت، آن را حرام مى‌كرد. نافرمانِ [پدر و مادر]، هر چه مى‌خواهد [عبادت‌]، انجام بدهد، ولى هرگز وارد بهشت نمى‌گردد.

٤٢١. امام باقر عليه السلام: پدرم به مردى نگريست كه راه مى‌رفت و فرزندش همراه وى بود. پسر بر دست پدر، تكيه داده بود. پدرم از روى خشم با وى سخن نگفت تا از دنيا رفت.