حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٢ - ٣/ ٢٦ عمار بن ياسر

باز داشت. او را به خاطر صراحتش در گفتارها، به دستور عثمان، كتك زدند. عثمان، خود نيز او را مضروب ساخت و آن بزرگوار تا آخر عمر از آثار آن ضربه‌ها رنج مى‌برد.

شركت سختكوشانه او در جنگ جمل و تصدّى فرماندهى سواره‌نظام لشكر على عليه السلام، جلوه بسيار داشت. در صِفّين نيز مسئوليت پياده‌نظام كوفه و نيز قاريان را به عهده داشت. او بارها با عمرو عاص و ديگر مخالفان امام عليه السلام سخن گفت و با منطقى استوار و استدلال‌هايى متين، حق را نمايانْد.

اين چهره درخشان و صحابى بزرگوار، در جنگ صِفّين، شهد شهادت نوشيد و بدين سان، پيشگويى شگفت پيامبر خدا به واقعيّتْ پيوست كه فرموده بود:

تَقتُلُكَ الفِئَةُ الباغِيَةُ.[١]

تو را گروه متجاوز مى‌كشند.

عمّار، در هنگام شهادت، ٩٣ سال داشت.

كتاب الكامل فى التاريخ گزارش كرده است كه عمّار بن ياسر در صِفّين، پيشاپيش سپاه على عليه السلام قرار گرفت و گفت: بار خدايا! تو مى‌دانى كه من اگر مى‌دانستم رضايت تو در اين است كه خود را به اين دريا بيفكنم، مى‌افكندم.

بار خدايا! تو مى‌دانى كه اگر مى‌دانستم رضايت تو در اين است كه نوك شمشيرم را بر شكمم بگذارم و سپس، چنان بر آن خم شوم كه از پشتم خارج شود، چنان مى‌كردم و امروز، هيچ كارى را نمى‌شناسم كه چون جهاد با اين فاسقان، تو را خشنود سازد، و اگر كارى را مى‌شناختم كه تو را خشنودتر مى‌كند، بى‌گمان، آن را انجام مى‌دادم.

به خدا سوگند، قومى را مى‌بينم كه چنان بر شما ضربه مى‌زنند كه باطل‌گرايان از آن به ترديد مى‌افتند و به خدا سوگند، اگر بر ما ضربه مى‌زدند و ما را تا زير

[١] اسد الغابة: ج ٤ ص ٢٠٣ ش ٣٩٠٥.