حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - قرآن

جز مرا فريب ده. خود را به من عرضه مى‌نمايى و مشتاق من گشته‌اى؟ هرگز، هرگز! فريب تو نزديك مباد! من تو را سه طلاقه كرده‌ام و حقّ رجوع ندارم. عمرت كوتاه، و خوشى‌ات پست، و قدر تو ناچيز است. آه از كمىِ توشه و دورى مسافت و تنهايى راه!».

آنگاه، معاويه به ضرار گفت: بيش از اين از سخنانش برايم بگو.

ضرار گفت: هميشه مى‌فرمود: «شگفت‌ترين قسمت انسان، قلب اوست ...».

معاويه باز گفت: هرچه از سخن او مى‌دانى، برايم بازگو.

ضرار گفت: دور است كه بتوانم هر آنچه شنيدم، بر زبان آورم.

٥٤٦. امام على عليه السلام در نامه‌اش به كارگزار خود در بصره، عثمان بن حُنَيف: بدان كه هر پيروى را پيشوايى است كه به او اقتدا مى‌كند و به نور دانش او روشنايى مى‌گيرد. بدان كه پيشواى شما از دنيايش به دو تكّه لباس و به دو گِرده نان، بسنده كرده است. بدان كه شما بر اين روش توان نداريد، امّا با وَرَع و تلاش و عفّت و درستى مرا يارى كنيد. به خدا سوگند، از دنياى شما طلا و نقره‌اى ذخيره نكردم و از غنيمت‌هاى آن، چيز زيادى نيندوختم و به جاى لباس كهنه‌ام، لباسى آماده نساختم.

٢/ ٢

سرورِ زنان جهان‌

قرآن‌

«ما تو را كوثر داديم. پس براى پروردگارت نمازگزار و قربانى كن. دشمنت، خود، بى‌تبار خواهد بود».

«و به [پاس‌] دوستىِ [خدا]، بينوا و يتيم و اسير را اطعام مى‌كردند».