حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥ - ج پيوند با خدا

ج پيوند با خدا

معرفت و خودباورى، در واقع، مقدّمه پيوند جوان با مبدأ همه زيبايى‌ها و كمالات، يعنى آفريدگار جهان است و اين پيوند است كه سعادت هميشگى او را تأمين مى‌نمايد، چنان‌كه خداوند متعال، خود مى‌فرمايد:

«مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ.[١]

هر كس پاداش دنيا مى‌خواهد، پاداش دنيا و آخرت، نزد خداست».

نكته مهم اين است كه همه مى‌توانند اين پيوند را با خداوند متعال برقرار كنند؛ امّا جوانان بهتر از ديگران مى‌توانند به او نزديك شوند.

امام خمينى قدّس سره، در وصيت‌نامه اخلاقى خود، خطاب به فرزند عزيز و بزرگوارش، در اين باره مى‌فرمايد:

عزيزم! از جوانى به اندازه‌اى كه باقى است، استفاده كن كه در پيرى همه چيز از دست مى‌رود، حتى توجه به آخرت و خداى تعالى. از مكايد بزرگ شيطان و نفس امّاره آن است كه جوانان را وعده صلاح و اصلاح در زمان پيرى مى‌دهد تا جوانى با غفلت از دست برود، و به پيران، وعده طول عمر مى‌دهد و تا لحظه آخر با وعده‌هاى پوچ، انسان را از ذكر خدا و اخلاص براى او باز مى‌دارد تا مرگ برسد، و در آن حال، ايمان را اگر تا آن وقت نگرفته باشد، مى‌گيرد. پس در جوانى كه قدرت بيشترى دارى به مجاهدت برخيز و از غير دوست جلّ و عَلا بگريز، و پيوند خود را هر چه بيشتر اگر پيوندى دارى محكم‌تر كن؛ و اگر خداى نخواسته ندارى، تحصيل كن و در تقويتش همت گمار، كه هيچ موجودى جز او جلّ و عَلا سزاوار پيوند نيست. و پيوند با اولياى او، اگر براى پيوند به او نباشد، حيله شيطانى است كه از هر طريق، سدّ راه حق كند.[٢]

گفتنى است كه آنچه درباره ارزش عبادات در دوران جوانى، و مباهات خداوند

[١] نساء: آيه ١٣٤.

[٢] صحيفه امام: ج ٢٠ ص ١٥٦.