حكمت نامه جوان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٩ - ٣/ ٣ اصبغ بن نباته

ياد كرده و فرموده است:

أينَ إخوانِيَ الَّذينَ رَكِبُوا الطَّريقَ و مَضَوا عَلَى الحَقِّ؟ أينَ عَمّارٌ؟ و أينَ ابنُ التَّيِّهانِ؟ و أينَ ذُو الشَّهادَتَينِ؟ و أينَ نُظَراؤُهُم مِن إخوانِهِمُ الَّذينَ تَعاقَدوا عَلَى المَنِيَّةِ، و ابرِدَ بِرُؤوسِهِم إلَى الفَجَرَةِ؟

كجايند برادران من كه بر راه [صحيح‌] رفتند و با حق گذشتند؟! كجاست عمّار؟ و كجاست ابن تيّهان؟ و كجاست ذو شهادتين؟! و كجايند برادران همانند ايشان كه پيمان مرگ بستند و سرهايشان را براى فاجران فرستادند؟!

از اين سخن امام عليه السلام، روشن مى‌شود كه وى در صفّين به شهادت رسيده است. ابن ابى الحديد و علّامه محمّد تقى شوشترى، بر اين نظر، تصريح كرده‌اند.

٣/ ٣ اصبغ بن نُباته‌

اصبَغ بن نُباته تميمى حَنْظلى مُجاشِعى، از ياران ويژه امير مؤمنان على عليه السلام و از چهره‌هاى برجسته ياران ايشان و از معتمدان ايشان است.

استوار گامى او در دوستى على عليه السلام مشهور است. او در متون كهن تاريخى، به «شيعه» معروف است. او از «شُرطة الخَميس (نيروهاى ويژه)» و از فرماندهان آنان است كه تا مرز مرگ و شهادت، با مولا على عليه السلام پيمان بسته بودند.

اصبغ، در جنگ‌هاى جمل و صِفّين، همراه على عليه السلام بود و از ياران باوفاى وى به شمار مى‌رفت. اصبغ، سفارش‌نامه على عليه السلام به مالك اشتر را نقل كرده كه مجموعه‌اى بزرگ و جاودان است. پس از ضربت خوردن على عليه السلام، وى از معدود افرادى است كه اجازه حضور بر بالين ايشان را يافت. اصبغ را از ياران امام حسن عليه السلام نيز شمرده‌اند.