هزار و يك نكته
 
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص

هزار و يك نكته - مجید غلامرضا و همکاران - الصفحة ٩٦

لطائف فضله متزود»؛ توشه‌اش آن سويى است. قلبى كه او دارد در پيشگاه ملكوت عالم آمد و شد دارد. مونسش ملكوت عالم است.
چنين كسى مراقبت دارد و انسان بر اثر اين مراقبت، يواش يواش به صفات ملكوتى متصف مى‌شود و بدان خو مى‌گيرد.
از خاطرم نمى‌رود كه مرحوم علامه طباطبائى وقتى به من فرمود: «آقا، من هر روز مراقبتم قوى‌تر است، شب، مشاهدات من، مكاشفات من زلال‌تر است». هر چه روز مراقبت شديدتر باشد شب مكاشفات زلالتر و صافى‌تر است. «١» فضايل اخلاقى آيت الله موسوى علوى خوانسارى (ره)
ايشان درباره توسل و ارتباط به ساحت مقدس معصومين عليهم السلام فرموده‌اند: وقتى به نجف مشرف شدم، آن گونه كه بايد و شايد در درس‌ها و فهم آن‌ها موفق نبودم، ناچار به امام زين العابدين (عليه آلاف التحيه و السلام) متوسل شدم. شبى در عالم خو هزار و يك نكته ١٠٠ اخلاق شيخ انصارى ص : ١٠٠ اب ديدم يكى از بزرگان خوانسار از دنيا رفت و مجلس ترحيم او برگزار شد.
ابتدا جد بزرگوارم آقاى سيد على (ره) به مجلس مذكور وارد شدند سپس آقاى سيد ابوالحسن اصفهانى (ره) آمدند و در همان اثنا اعلام كردند، آقا امام زين العابدين (ع) نيز به مجلس وارد مى‌شوند. من كه مترصد چنين فرصتى بودم خود را آماده نمودم كه احترام كاملى از امام سجاد (ع) به جاى آورم و ايشان وقتى از مقابل من عبور كردند، نگاه ويژه‌اى به من افكندند و به مجلس ختم وارد شدند.
آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند آيا شود كه گوشه چشمى به ما كنند؟
پس از پايان مجلس هديه‌اى آوردند و گفتند: اين را امام سجاد (ع) به شما داده‌اند، از فرط خوشحالى ناگهان بيدار شدم و در دل شب متوجه شدم كه بحمدالله تمام مبانى فقه و اصول و حكمت در نظرم حاضر است و از بركت اين عنايت، فرداى درس من، فردايى سرشار از حركت و كوشش بود.
آثار اين عنايت تا واپسين لحظات عمر با بركت ايشان در حافظه و هوش و استعداد و حضور ذهنشان مشهود بود. راقم اين سطور كه خود، چندى توفيق در ك محضر ايشان را داشته گواه‌