يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَناجَيْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَ تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوى‌ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ. (مجادله: ٩)
اى مؤمنان چون رازگويى كنيد، به قصد گناه و ستم‌كارى و نافرمانى از پيامبر نجوا مكنيد، و به قصد نيكى و تقوا نجوا كنيد، و از خداوندى كه نزد او محضور مى‌گرديد پروا كنيد.
خاموش كردن نور خدا با پف دهان!! يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ. (صف: ٨- ٩)
آنان مى‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولى خدا نور خود را كامل مى‌كند هر چند كافران خوش نداشته باشند! او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد، هر چند مشركان كراهت داشته باشند.
در اين آيه آيين خدا و قرآن مجيد و تعاليم اسلام به «نور و روشنايى» تشبيه شده و توطئه‌ها و تلاش‌هاى مذبوحانه دشمنان به دميدن و فوت كردن با دهان تشبيه گشته است كه آن‌ها مى‌خواهند نور عالمتاب الهى را با پف كردن خاموش سازند.