هزار و يك نكته - مجید غلامرضا و همکاران - الصفحة ١٢٦
يك تعريف يك دقيقهاى بكنى؟» تا من خواستم به آن مسأله فكر كنم و ذهنم را بگردم يك دقيقه گذشت و امام راديو را روشن كردند و من تازه متوجه شدم كه ايشان مىخواستند همين يك دقيقه قبل از اخبار هم به بطالت نگذرد، چون عادت داشتند كه خلاصه اخبار را سر وقت بشنوند.
فرصتشناسى در اوج بيمارى امام حتى در شب قبل از عمل و روى تخت بيمارستان با وجود سرمهاى غذايى و دارويى و ضعف مفرط از مطالعه و قرائت قرآن و تهجد و نماز شب غافل نمانده و حاضر نبودند لحظهاى هر چند كوتاه و گذرا از عمر خود را بيهوده بگذرانند. «١» به همه يكسان بدهيد هزار و يك نكته ١٣٠ شما به راه خودتان برويد ص : ١٣٠ قبل از امام، بين طلبهها راجع به شهريه تبعيض نژادى بود. برخى از مراجع به طلاب افغانى يك و نيم دينار و به طلاب ايرانى سه دينار مىدادند، ولى امام وقتى به نجف آمدند به همه يكسان و على السّويه پولى را تقسيم كردند. براى ايشان طلبه ترك، فارس، عرب، و يا افغان فرقى نداشت. امام به مرحوم آقاى خلخالى فرمودند: «از طلاب امتحان كنيد، بعد به همه كس يكسان بدهيد و فرقى بين هيچ كس قرار ندهيد.» بعد از اين بود كه ساير مراجع ديگر نجف مثل آقاى حكيم و آقاى خوئى هم كه روش امام را ديدند، روششان را تغيير دادند.
مخارج اضافه نمىداد مرحوم آقا مصطفى مىبايست هفته به هفته به خدمت آقا مىآمد و خرج هفتهاش را مىگرفت. به هيچ وجه امام مخارج اضافه به او نمىداد لذا وقتى حاج آقا مصطفى خواست به مكه برود با پول خانهاى كه در قم فروخته بود و مقدار پولى كه از خانمش بود به مكه رفت.
نمىتوانم پولى به تو بدهم امام در مسأله بيت المال خيلى به خودشان سخت مىگرفتند. به حاج احمد آقا وقتى كه هنوز معمّم نشده بود فرموده بودند: «من نمىتوانم پولى به عنوان شهريه به تو بدهم مگر اينكه معمم بشوى، لذا تا وقتى كه حاج احمد آقا معمم نبود چه در ايران و چه در نجف والدهشان از