پول شخصى‌اى كه داشت به ايشان مى‌داد. ولى وقتى معمم شد امام مثل همه طلبه‌ها و به اندازه همه به او شهريه مى‌دادند. امام با حاج آقا مصطفى هم همين طور برخورد مى‌كردند. و فرقى بين او و ديگران قايل نمى‌شدند.
فرق نگذاشتن بين شهدا يك روز پسر يكى از وزرا شهيد شده بود. به امام عرض كردند كه آقا براى شهادت ايشان يك پيام بدهيد. امام فرمودند به خاطر اينكه وزير است مى‌گوييد پيام بدهم؟ شما فكر مى‌كنيد تنها پسر ايشان شهيد شده است؟! تمام اين شهدا فرزندان من هستند و من اگر بخواهم پيام بدهم بايد براى همه آنان پيام بدهم و براى من فرقى بين اينها نيست.
تفاوتى در رفتارشان نبود برخورد امام با شاگردانشان يكسان بود. رفتار ايشان نسبت به بعضى از آنها كه بيشتر به ايشان اظهار علاقه مى‌كردند و از سابقه بيشترى برخوردار بودند با ديگران تفاوتى نداشت. حتى شاگردانشان را بر ديگر طلاب ترجيح نمى‌دادند.
دقت شود تفاوتى نباشد يك بار حاج احمد آقا به مجلس تلفن كرده و گفتند امام فرمودند در نطقهاى قبل از دستور بيشتر روى فداكاريهاى نيروى هوايى و خلبانها تكيه شده است. ضمن اينكه ايشان از شهامت و رشادت و فداكارى خلبانها بسيار خوشحال و راضى هستند ولى اين رضايت را به طور يكنواخت نسبت به تمام ارتش اعم از زمينى، دريايى، هوايى و سپاه و ژاندارمرى دارند. لذا فرموده‌اند دقت شود تفاوتى در برخوردها نباشد.
غذاى بيت المال‌ يك روز مهمان مقام معظم رهبرى بودم. فرزند ايشان آقا مصطفى نيز نشسته بود كه سفره گسترده شد. آيت‌اللّه خامنه‌اى به وى نگاهى كرد و فرمود شما به منزل برويد. من خدمت ايشان عرض كردم: اجازه بفرماييد آقازاده هم باشند، من از وى درخواست كرده‌ام كه با هم باشيم.
آقا فرمودند: اين غذا از بيت المال است، شما هم مهمان بيت المال هستيد. براى بچه‌ها