فوق العاده آية الكرسى، ناراحت مى‌شود و با حسرت ياد مى‌كند كه: چرا ما با وجود اين چراغ پرفروغ، به بيراهه مى‌رفتيم و از آن براى سعادت خويش و حل مشكلات روحى، معنوى، دنيايى، آخرتى، كلى و جزيى استفاده نكرديم و بهره‌مند نشديم؟ چرا با آن دير آشنا و مأنوس گشتيم؟
آية الكرسى نام يك آيه است كه با اللّه لا الهَ الّا هُوَ الحَىُّ القَيُّوم آغاز و با هُوَ الْعَلىُّ الْعَظيم پايان مى‌يابد و دو آيه بعد از آن جزء آية الكرسى نمى‌باشد، هر چند به خواندن آن‌ها نيز تأكيد شده است.
حضرت على (ع) فرمودند: بر مسلمان لازم است كه شب را به پايان نياورد مگر آن كه آيةالكرسى را بخواند و اگر مى‌دانستيد كه آية الكرسى چيست و در آن چيست، هرگز آن را رها نمى‌كرديد. پيامبر به من فرمود: «آية الكرسى» از گنجينه‌اى در زير عرش به من عطا شده است و قبل از من به هيچ پيغمبرى چنين عطايى نشده است.» سپس حضرت فرمود: «از وقتى اين مطلب را از پيامبر (ص) شنيدم، در تمام شب‌ها آن را خواندم و هرگز آن را ترك نكردم.» اوقات خواندن آية الكرسى‌ اول. وقت خوابيدن:
حضرت على (ع) فرمودند: پيامبر (ص) مرا خواست و فرمود: آن گاه كه به بستر خواب رفتى بسيار استغفار كن و صلوات بفرست و زياد قل هو الله احد (سوره توحيد) را بخوان كه نور قرآن است و بر تو باد به قرائت آيةالكرسى كه در هر حرف آن هزار بركت و هزار رحمت است.
دوم. در پى وضو گرفتن:
امام باقر (ع) فرمودند: هر كسى در پى وضو گرفتن، آية الكرسى بخواند، خداوند ثواب چهل سال عبادت به وى عطا كند و سوم. برآورده شدن حاجت:
در دين به ما دستور داده‌اند كه: قبل از انجام هر كارى به خداوند توجه كنيم و از او خير، سلامت و سعادت بخواهيم و با كمك خواهى از خداوند، كارى را آغاز و به انجام برسانيم، زيرا در اين صورت است كه كار و كوشش، نتايج درخشان نصيب انسان مى‌سازد. بنابراين، از آداب انجام كار اين است كه انسان چشم به اسباب ندوزد و خود را از غفلت نجات دهد و با ياد و درخواست خير و صلاح از خداوند، وارد كار شود. از جمله اين كه: قبل از تعقيب حاجت‌ها، آية الكرسى بخواند، زيرا كه ابزار بسيار قدرت‌مندى است در رساندن انسان به هدف، نتيجه و مقصود.