٨ قرآن‌ قرآن و دعوت به توشه آخرت‌ يكى از صحابه به نام جرير مى‌گويد: در محضر رسول خدا (ص) بودم، ناگهان عده‌اى از رزمندگان اسلام كه شمشير حمايل كرده و آماده جهاد در راه خدا بودند. وارد شدند، اما لباس درستى كه بدن آنها را بپوشاند نداشتند. هنگامى كه پيامبر (ص) آثار نياز و گرسنگى را در چهره آنها مشاهده كرد. از ناراحتى، رنگ صورتش تغيير كرد و به مسجد آمد و مردم را جمع كرد و بالاى منبر رفت و پس از حمد و ثنا فرمود: خداوند اين آيه را نازل كرده است.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ.
(حشر: ١٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از خدا بترسيد، و بايد هر كسى بنگرد كه براى خود چه پيش فرستاده است، و از خدا بترسيد و پرهيزكار باشيد كه بى‌گمان خداوند به كارهاى شما آگاه است.
سپس افزود: انفاق كنيد قبل از آنكه قدرت انفاق از شما سلب شود و صدقه بدهيد قبل از آنكه مانعى پيش آيد، آنها كه دينار و درهم دارند، دينار و درهم بدهند، آنها كه گندم يا جو دارند همان را بدهند و چيزى را از انفاق كوچك نشمريد هر چند به اندازه نصفى از يك دانه خرما باشد. مردى از انصار برخاست و كيسه‌اى پر از پول به دست مبارك رسول خدا (ص) داد، بطورى كه آثار خوشحالى در چهره آن حضرت نمايان شد و فرمود: هر كس «سنت حسنه» بگذارد و مردم به آن عمل كنند اجر و پاداش تمام كسانى كه به آن عمل كنند نصيب او خواهد شد، بى‌آنكه از پاداش آنها چيزى كاسته شود و هر كس «سنت سيئه‌اى» بگذارد گناهى همانند گناه‌