چ هزار و يك نكته ١٤٩ مثل زندگى و آب ص : ١٤٩ شم را براى قرآن خواندن مى‌خواهم‌ نجف كه بوديم آقا چشمشان ناراحت شده بود. دكتر آمد و چشم ايشان را ديد و گفت: «شما چند روز قرآن نخوانيد و استراحت كنيد.» امام يك دفعه خنديدند و گفتند: «دكتر من چشمم را براى قرآن خواندن مى‌خواهم. چه فايده‌اى دارد اگر چشم داشته باشم و قرآن نخوانم. شما يك كارى بكنيد كه من بتوانم قرآن را بخوانم.» تلاوت قرآن در هر فرصت‌ امام هيچ گاه نمى‌گذاشتند وقتشان به هدر برود. بارها مى‌ديديم كه در دقايقى قبل از آماده شدن سفره كه معمولًا به بطالت مى‌گذرد ايشان به تلاوت قرآن مى‌پرداختند. حاج احمد آقا نقل مى‌كرد، زمانى كه در نجف حاج آقا مصطفى شهيد شدند امام پس از شنيدن خبر شهادت ايشان، استوار و بردبار تنها به گوشه‌اى رفته و به تلاوت كلام الله مشغول شدند.
هر سه روز يك ختم قرآن‌ امام در ماه رمضان هر روز ده جزء قرآن مى‌خواندند. يعنى هر سه روز يك مرتبه قرآن را ختم مى‌كردند. بعضى برادران خوشحال بودند كه دو دوره قرآن را در اين ماه خوانده‌اند. ولى بعد متوجه مى‌شدند امام ده يا يازده دور قرآن را در طول اين ماه شريف خوانده‌اند! قرآن را روى زمين نگذاريد در مورد احترام امام به قرآن نكته جالبى از ايشان به طور مكرر ديده‌ام. گاهى به دلايلى قرآن‌هايى را در كيف دستى در محضر امام مى‌برديم، در دفعات اوليه بدون توجه قرآن را همراه با چيزى‌هاى ديگر از كيف بيرون آورده روى زمين مى‌گذاشتيم و امام كه مراقب بودند مى‌فرمودند:
«قرآن را روى زمين نگذاريد.» بعد بلافاصله دستشان را جلو آورده آن را از ما مى‌گرفتند و روى ميزى كه در كنارشان بود مى‌گذاشتند. بعد ما متوجه شديم كه امام چون روى كاناپه نشسته‌اند نمى‌خواهند قرآن روى زمين و در نتيجه پايين‌تر از جايى باشد كه ايشان نشسته‌اند.
تبرك قرآن‌ يك بار فردى تعدادى قرآن در قطع كوچك را كه فقط محتوى چند عدد از سوره‌هاى قرآن است آورده بود تا پس از امضاى امام براى رزمندگان جبهه‌ها هديه بَرَد. وقتى يكى از آقايان پاكت‌