مى‌گويند: روزى بهلول در بغداد عبور مى‌كرد، ديد هارون الرشيد بناى مسجد عظيمى را ريخته و براى سركشى آمده است. پرسيد: هارون! چه كار مى‌كنى؟ گفت: دارم خانه خدا مى‌سازم. بهلول گفت: خانه براى خداست؟ هارون گفت: بلى. بهلول گفت: پس دستور بده بالاى سر درش بنويسند: «مسجد بهلول». هارون گفت: اى احمق من پول مى‌دهم به اسم تو باشد؟ بهلول گفت: احمق تو هستى يا من؟! براى خودت خانه مى‌سازى، اسم خدا رويش مى‌گذارى؟! دروغ‌ نقل است كه سلطان حسين ميرزاى بايقرا كه پادشاه خراسان و زابلستان بود، اميرحسين ابيوردى را به ايلچى‌گرى نزد سلطان يعقوب ميرزا، پادشاه آذربايجان و عراق فرستاد و هداياى بسيار با او همراه نمود و چند جلد كتاب كه از آن جمله كتاب كليات جامى است كه در آن وقت تازه و مرغوب بود، امر كرد به او داده همراه ببرد. كتاب‌دار سهواً عوض كليات جامى كتاب «فتوحات مكى» را به او داد و اميرحسين بدون بررسى، كتاب‌ها را برداشته و با ساير هدايا به حضور سلطان يعقوب وارد شد. سلطان تفقد بسيار از او نمود و گفت:
«در اين مسافت بعيد، زحمت بسيار ديده‌اى و ملول گشته‌اى.» اميرحسين گفت: در راه مصاحبى داشتم و آن كتاب كليات جامى است كه براى شما هديه آورده‌ام و در هر منزل به واسطه مطالعه او رفع ملال از من مى‌شد به آن مأنوس مى‌شدم. سلطان از وفور اشتياق به كتاب مزبور گفت: بگو بروند و كتاب را بياورند. امير حسين فرستاد و آوردند و چون گشودند معلوم شد كه كليات جامى نيست بلكه فتوحات مكى است و دروغ اميرحسين كه گفت در راه مطالعه مى‌كردم، ظاهر گرديد. سلطان گفت: آيا خجالت نكشيدى از گفتن چنين دروغى؟! ابيوردى خجالت زده نتوانست جواب بگويد و با شرمندگى از بارگاه خارج و بدون توقف به سمت خراسان حركت كرد و براى گرفتن جواب نامه سلطان نتوانست صبر نمايد.
مى‌گفت در اين وقت كه دروغم فاش شد ميل داشتم مرده بودم و آن پيشامد را نمى‌ديدم. «١»