عباراتى مانند «عصبانيت خود را بيرون بريز» را شنيده‌ايد. فرويد از مدل زودپز كه در صورت تخليه نشدن انرژى، خواهد تركيد، استفاده كرده است. اين آنالوژى تا حدودى دقيق و درست است.
عصبانيت باعث بالا رفتن سطح انرژى و برانگيختگى مى‌شود. انجام فعاليت‌هاى انرژى‌زا، باعث آزادشدن انرژى مى‌شود. تحقيقات اين نظريه را تأييد كرده‌اند كه عصبانيت به برانگيختگى و انرژى بالا ختم مى‌شود و مى‌تواند ساعت‌ها يا حتى بيشتر به طول بيانجامد. در طول اين مدت، ما مى‌خواهيم عصبانيت خود را تجديد كنيم. فعاليت‌هاى انرژى‌بر از اين انرژى استفاده مى‌كنند و برانگيختگى بيش از حد را خنثى مى‌كنند. بنابراين علاوه بر متدهاى داخلى كاهش عصبانيت، مى‌توان با انجام فعاليت‌هاى انرژى بر عصبانيت را كم اثر نمود:
ورزش كنيد. پياده‌روى كنيد، بدويد، فعاليت جسمانى و كار بدنى داشته باشيد.
- عصبانيت خود را به صورت سازنده بيان كنيد نه مخرب.
بسيارى از افراد در استفاده از مدل فرويد اغراق مى‌كنند. آنها معتقدند براى رهايى از عصبانيت بايد پرخاش‌گرى خود را با انجام كارهاى مضرمخرب براى ديگران و اشياء [مثلًا پرت كردن و شكستن اشياء] نشان دهند. بسيارى از افراد، حتى روانكاوها معتقدند بيان پرخاش‌گرى تنها راهى است كه مى‌توانيم براى «رها شدن از عصبانيت» اتخاذ كنيم. ما بايد آن را روى فرد يا شيئى ديگر اعمال كنيم. تحقيقات نشان داده است، اين نظريه درست نيست.
سرباز شيطان‌ شيطان، نخست، در حد وسوسه عده‌اى را به گناه دعوت مى‌كند. اما اگر انسان دعوت او را پذيرفت و به گناه آلوده شد، به تدريج مسموم مى‌شود و تحت ولايت او قرار مى‌گيرد و شيطان در جهاد اكبر بر او پيروز مى‌شود و در نتيجه او را جزو ستاد و سپاه خودقرار مى‌دهد؛ چنانكه در قرآن آمده است: «وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ.» (اسراء: ٦٤)
بر اساس همين بيان قرآنى، امام صادق (عليه‌السلام) درباره گناهكاران مى‌فرمايد:
اذا اخذالقوم فى معصيةاللَّه فان كانوا ركبانا، كانوا خيل ابليس وان كانوا رجالة كانوا من رجالته. «١» هنگامى كه قومى شروع به معصيت خداوند كردند آنان اگر سوارند، از واحدهاى سواره نظام شيطان و اگر پياده‌اند، از واحدهاى پياده نظام او هستند.