دستور العملى از حضرت امام صادق (ع)
در حديث «عنوان بصرى» است، گفتم: «يا ابا عبدالله! مرا وصيتى بفرما.» فرمود: «نُه چيز وصيت مى‌كنم، اين نه چيز وصيت من به كسانى است كه بخواهند در راه خدا قدم بردارند، از خدا مى‌خواهم كه تو را موفق بدارد تا آن‌ها را به كار بندى. سه چيز از آن نه چيز درباره رياضت نفس است، و سه چيز درباره‌بردبارى، و سه چيز در دانش آموزى است، پس نيكو به خاطر بسپار، مبادا به آن‌ها با ديده‌حقارت بنگرى.» «عنوان» مى‌گويد: «كاملًا توجه كردم ببينم حضرت چه دستور مى‌دهد؟» امام فرمود: «اما آن كه درباره رياضت است:
١. هرگاه اشتها ندارى غذا نخور.
٢. در موقع خوردن از حلال بخور و نام خدا را ببر.
٣. به ياد حديث رسول خدا (ص) باش كه فرمود: مواظب شرّ شكم خويش باش. و پرخورى نكن و شكم خود را سه قسمت كن: يك سوم براى غذا و يك سوم براى نوشيدن و يك سوم ديگر براى نفس كشيدن.
و اما آن كه درباره بردبارى است:
١. كسى كه به تو گفت: اگر يكى بگويى، ده جواب خواهى شنيد، به او بگو: اگر ده هم بگويى، يك پاسخ از من نخواهى شنيد! ٢. كسى كه تو را ناسزا گفت، بگو: اگر در آن چه مى‌گويى راستگويى از خدا مى‌خواهم كه مرا بيامرزد و اگر در آن چه مى‌گويى، دروغگويى از خداى مى‌خواهم كه تو را بيامرزد.
٣. هر كس تو را تهديد به ستم و غدر كرد، تو او را وعده نصيحت و دعا بده.
و اما آن كه درباره دانش است:
١. هرچه را كه نمى‌دانى، از دانشمندان بپرس؛ و مبادا پرسش تو به آن منظور باشد كه آنان را در تنگناى جواب قرار دهى و يا آزمايش كرده باشى.
٢. و مبادا كه به رأى خود عمل كنى، تا مى‌توانى راه احتياط را از دست مده.
٣. از فتوا دادن بگريز؛ هم چنان كه از شير مى‌گريزى، و گردنت را پل پيروزى ديگران مكن. «١»