عمليات روانى استراتژيك‌ اين عمليات، واقعاً براى پيش‌برد اهداف گسترده يا دراز مدت و در هماهنگى با طرح‌ريزى استراتژيك كلى طراحى شده و معمولًا داراى تأثيراتى در آينده دور است. مخاطبان اين عمليات را شهروندان و نظاميان دشمن كه خارج از منطقه جنگى به سر مى‌برند و هم چنين كل جمعيت كشورهاى دوست، بى طرف، يا دوست دشمن ما (متعهدان دشمن) تشكيل مى‌دهد، نمونه‌اى از اين عمليات، فعاليت‌هاى تبليغاتى يك كشور براى پايين آوردن توليد صنعتى كشور حريف است.
مقاصد عمليات روانى استراتژيك عبارتند از:
١. تشريح خط مشى‌ها، اهداف و مقاصد سياسى كشور خودى براى مخاطبين و ارائه استدلال‌هاى پشتيبانى از آن خط مشى‌ها و غيره.
٢. ارتباط دادن و پيوند برقرار كردن بين آن سياست‌ها و اهداف از يك طرف، و آرزوها و آرمان‌هاى مخاطبان هدف از طرف ديگر.
٣. برانگيختن افكار عمومى با فشارهاى سياسى به طرفدارى يا عليه يك عمليات نظامى.
٤. تأثير گذارى بر روند تعيين تاكتيك‌ها و استراتژى‌هاى دشمن.
٥. پشتيبانى از تحريم‌هاى اقتصادى و ديگر اشكال غير قهرآميز اعمال فشارعليه دشمن.
٦. برانگيختن اختلاف بين مقامات نظامى و سياسى دشمن.
٧. تضعيف اعتماد به نفس در رهبران دشمن و ايجاد ترديد آن‌ها نسبت به اهداف جنگى.
٨. كاهش روحيه و كارآيى سربازان و غير نظاميان دشمن از طريق نمايان كردن ضعف‌هايى كه در روحيه و كارآيى و نظاميان وجود دارد.
٩. تقويت نارضايتى هايى كه ملت دشمن به دليل مسائل مذهبى، قومى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى و غيره نسبت به دولت يا ديگران احساس مى‌كنند.
١٠. مختل كردن سيستم‌هاى كنترلى يا ارتباطى كشور.
١١. كسب پشتيبانى فكرى يا عملى كشورهاى بى طرف.
١٢. رهبران خودى را قوى‌تر، و رهبران دشمن را ضعيف‌تر نشان دادن.
١٣. ايجاد اميد در عناصر مقاومت فعال در سرزمين دشمن و پشتيبانى روحى از آن‌ها.
١٤. كمك به ايجاد نخبگان مخالف حكومت.