كسانى كه به آن عمل مى‌كنند به او خواهد رسيد بى‌آنكه از گناهان آنها كاسته شود. مسلمانان برخاستند و هر كس هر چه توان داشت از دينار و درهم و لباس و خوراك آوردند و كمك قابل ملاحظه‌اى از نقدى و غير نقدى در نزد حضرت رسول اكرم (ص) جمع شد و آن حضرت آن‌ها را در ميان نيازمندان تقسيم كرد. به اين ترتيب مى‌بينيم مسلمانان، علاوه بر آمادگى رزمى، آمادگى اقتصادى نيز داشتند. مجاهده با مال مى‌كردند، تا نيروهاى اسلام در اين جهت كمبود نداشته باشند و در نتيجه بهتر بتوانند جهاد و دفاع بكنند.
قرآن ايثار آنها را مى‌ستايد ابن عباس گويد: در روز پيروزى بر يهود بنى نضير كه پس از جنگ احد در سال سوم هجرت واقع شد و اموال بسيارى را از بنى نضير به دست مسلمين افتاد و يهود چون بدون جنگ تسليم شدند، اموالشان به عنوان فى‌ء كه بخشى از انفال است در اختيار پيامبر (ص) قرار گرفت.
پيامبر (ص) به انصار (مسلمانانى كه اهل مدينه بودند) فرمود: اگر مايل هستيد اموال و خانه‌هايتان از آن شما باشد، ولى از اين غنايم فى‌ء چيزى به شما داده نشود. انصار كه آمادگى از خود گذشتگى تا حد ايثار در راه اسلام و مسلمين داشتند، گفتند: هم اموال و خانه‌هايمان را بين مهاجران تقسيم كنيد، و هم چشمداشتى به غنائم نداريم! و به اين ترتيب مهاجران را بر خود مقدم داشتند. در اين وقت آيه ٩ سوره حشر در فضيلت كار انصار نازل شد كه ترجمه بخشى از آيه اين است: و (براى) كسانى كه پيش از آنان در سراى اسلام (مدينه) جاى گرفتند و ايمان را پذيرفتند، كسانى را كه به سوى آنان هجرت كرده‌اند، دوست مى‌دارند و نسبت به آنچه به ايشان داده شده است، در دل خود احساس نياز نمى‌كنند، و (آنان را) ولو خود نيازمندى داشته باشند، بر خود برمى‌گزينند، و كسانى كه از آزمندى نفس خويش در امان مانند. آنان‌اند كه رستگارند.
مهاجران، انصار را از خود مقدم مى‌دارند، هر چند به آن نياز دارند.
س هزار و يك نكته ١٤٥ چشم را براى قرآن خواندن مى‌خواهم ص : ١٤٥ سريع‌ترين پاسخ به دعاى پيامبر (ص)
روزى رسول خدا (ص) در مسجد مدينه نماز ظهر مى‌خواند، على (ع) نيز حاضر بود، فقيرى وارد مسجد شد، و از مردم خواست كه به او كمك كنند. هيچ كس به او چيزى نداد. دل فقير