خصوصيات روحى آية اللّه حجت كوه كمرى‌ از خصوصيات روحى آن مرحوم اين بوده است كه از تظاهر و خودنمايى گريزان بوده است او به اصحاب و دوستان خود هميشه توصيه داشت كه از تبليع و ترويج وى، خوددارى نمايند، به اهل منبر مى‌فرمودند: «راضى نيستم نام مرا بر منابر ببريد.» او از عزم و تصميم قوى برخوردار بوده است و اين اراده‌هاى استوار و محكم است كه رجال بزرگ و تاريخ ساز را مى‌سازد و بالندگى مى‌بخشد.
احراز صلاحيت‌ امام خمينى (ره) براى احراز صلاحيت افراد تفحص مى‌كردند.
براى امام مصاحبت كسانى كه احساس مى‌كردند از ديگران با تقواترند جالب‌تر بود و بودن با اين افراد ايشان را خوشحال‌تر مى‌كرد. در ابتدا با ديدى منصفانه به افراد نگاه مى‌كردند؛ گويى فردى درستكار و معتقد است، مگر خلافش ثابت مى‌شد. امام در مواردى كه مى‌خواستند به كسى حكمى بدهند يا كسى را براى سمتى انتخاب كنند، دقت زيادى‌ هزار و يك نكته ١٢٢ من خودم باطل السحر هستم! ص : ١٢٢ مى‌كردند. سؤال و تفحص مى‌كردند تا شايستگى آن فرد براى احراز آن مقام برايشان ثابت شود. «١» اين بچه ملكوتى است‌ علاقه امام به كسى زيادتر بود كه به خدا نزديكتر است. مثلًا بچه‌ها را خيلى دوست داشتند.
وقتى على (نوه‌شان) را مى‌بوسيدند، مى‌گفتند: «اين بچه جديد العهد و ملكوتى است، اين بچه به مبدأ نزديكتر است، اين بچه پاكيزه‌تر از ديگران است.» اگر بچه‌ها را دوست داشتند، به دليل نزديكتر بودن آنها به خداوند بود، لازم نبود احساساتشان را بيان كنند. تنفّر و دوست داشتنشان خود جوش بود. «٢» اين دعا را همه ائمه خوانده‌اند امام به دعا خيلى اهميّت مى‌دادند، به خصوص به مناجات شعبانيه. اين مطلب را به عناوين گوناگون در صحبتهايشان ذكر مى‌كردند. ايشان مى‌گفتند: