مسلمانان تجاوز كند، نظر تو اين است كه نبايد جلوى آن‌ها بايستند؟! آن گاه امام فرمود: مرزبانى كند ولى نجنگد در عين حال اگر بر كيان اسلام خطرى پيش آيد بايد با دشمن بجنگد البته هدف فقط دفاع از اسلام باشد نظرى به حاكم جور نداشته باشد و جنگ با كفار را يك وظيفه فردى در برابر اسلام بداند زيرا يكى از راه‌هاى محو اسلام، از ياد بردن نام (حضرت) محمد (ص) است.
( «شيخ طوسى» هم در «علل الشرايع» مانند اين روايت را آورده است جز آنكه در آن دارد: پرسيد اگر دشمن به جايى رسيد كه او در آن‌جا مشغول مرزبانى است چه كند؟ فرمود: به خاطر حفظ كيان اسلام بجنگد نه از جانب آن سپاه جائر).
١. جواز دفاع از مرزهاى اسلام در زمان عدم حضور امام معصوم (ع): در زمانى كه امام معصوم (ع) حضور ندارد، مسلمانان مى‌توانند با اخذ سلاح از حاكمان وقت، به پاسدارى از مرزهاى سرزمين اسلامى بپردازند، ولى نجنگند؛ چرا كه مشروعيت جنگ و جهاد با اذن امام عادل است و بايد در راه خدا و براى خدا باشد.
قَالَ فَلْيُرَابِطْ وَلَا يُقَاتِلْ‌ ٢. دفاع از كيان اسلام در هر شرايطى: در صورت تجاوز دشمن به كشور اسلامى و دست‌اندازى به مسلمانان و اموال آنان، دفاع بر آحاد مسلمين واجب مى‌شود و اذن امام عادل شرط نيست.
فَإِنْ جَاءَ الْعَدُوُّ إِلَى المَوْضِع الَّذِي هُوَ فِيهِ ...
كَيْفَ يَصْنَعُ قَالَ يُقَاتِلُ عَنْ بَيْضَةِ الْإِسْلَامِ‌ ٣. اذن امام عادل، از شرايط جهاد ابتدايى: جهاد ابتدايى يكى از برنامه‌هاى دين اسلام است، كه جز با اذن و اجازه امام عادل تحقق نمى‌پذيرد. از اين رو جنگى كه در زير پرچم حاكمان ستمگر و با دستور آنان باشد، جهاد محسوب نمى‌شود.
قَالَ يُجَاهِدُ قَالَ لَاإِلَّا أَنْ يَخَافَ عَلَى دَارِ الْمُسْلِمِينَ ... قَاتَلَ فَيَكُونُ قِتَالُهُ لِنَفْسِهِ لَا لِلسُّلْطَانِ‌