إِنَّمَا حَرَّمَ اللَّهُ الْجِزْيَةَ مِنْ مُشْرِكِي الْعَرَبِ.
(وسائل، ١٥/ ١٢٧، ح ٢٠١٣٤؛ بحار ٣١/ ٣٤)
ابوبصير گويد: از امام صادق (ع) درباره جزيه پرسيدم. فرمود:
خداوند جزيه گرفتن از مشركان عرب را تحريم كرده است.
١. ممنوعيت گرفتن جزيه (ماليات) از مشركان عرب: خداوند بر مسلمانان حرام كرده كه از مشركان جزيه و ماليات بگيرند (و آنان به شرك و بت پرستى خود ادامه دهند) بلكه بايد با آنان وارد جنگ شوند كه يا ايمان بياورند و يا كشته شوند.
إِنَّمَا حَرَّمَ اللَّهُ الْجِزْيَةَ مِنْ مُشْرِكِي الْعَرَبِ‌ جزيه:
احكام ١؛ ممنوعيت از كافران عرب ١ كافران:
ممنوعيت جزيه از ١ ٣١٥- ١١٨- و باسناده عن على بن الحسن بن فضال، عن ابراهيم بن هاشم، عن حماد بن عيسى، عن محمد بن مسلم قال: سالت ابا عبدالله عن الشراء من ارض اليهود و النصارى فقال: ليس به باس قد ظهر رسول الله (ص) على اهل خيبر فخارجهم على ان يترك الارض فى ايديهم يعملونها و يعمرونها فلا ارى بها باسا لوانك اشتريت منها شيئا و ايما قوم احيوا شيئا من الارض و عملوها فهم احق بها و هى لهم.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١٥٦، ح ٢٠١٩٨؛ وسائل الشيعه، ١٧/ ٣٦٨)
«محمدبن مسلم» گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم: خريدن زمين از يهود و نصارى چگونه است؟
فرمود: اشكالى ندارد؛ پيغمبر خدا (ص) وقتى بر مردمى كه در خيبر بودند پيروز شد، با آنان قرارداد بست كه زمين‌هايشان را در اختيارشان گذارد كه بر رويش كار كنند و آبادش كنند و خراج‌