٢٦٢- ٦٥- وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ رَفَعَهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) ارْكَبُوا وَ ارْمُوا وَ أَنْ تَرْمُوا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ تَرْكَبُوا ثُمَّ قَالَ كُلُّ لَهْوِ «امر» الْمُؤْمِنِ بَاطِلٌ إِلَّا فِي ثَلَاثٍ: فِي تَأْدِيبِهِ الْفَرَسَ، وَ رَمْيِهِ عَنْ قَوْسِهِ، وَ مُلَاعَبَتِهِ امْرَأَتَهُ. فَإِنَّهُنَّ حَقٌّ أَلَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيُدْخِلُ بِالسَّهْمِ الْوَاحِدِ الثَّلَاثَةَ الْجَنَّةَ عَامِلَ الْخَشَبَةِ وَ الْمُقَوِّيَ بِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الرَّامِيَ بِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ رَوَاهُ الشَّيْخُ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّلْتِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ (ع) أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ وَ ذَكَرَ نَحْوَهُ. (وسائل الشيعه ١٥/ ١٤٠، ح ٢٠١٦٨)
«على بن اسماعيل» با سند خود كه آن را تا پيغمبرخدا (ص) رسانده از آن حضرت روايت كرده است كه فرمود: سوارى بياموزيد، و تيرانداز شويد و چنانچه تيرانداز شايسته‌اى بشويد نزد من بهتر است از فن سواركارى. آن گاه فرمود: هر چيزى كه مؤمن آن را وسيله بازى و سرگرمى‌اش قرار دهد بيهوده است مگر سه مورد:
١. سرگرمى در جهت تربيت اسب (مَركب) اش.
٢. تمرين تيراندازى و آموختن اين فن كه چگونه چوبه تير را از كمان خود رها سازد.
٣. همبازى شدن با همسر خود.
اين سه مورد حق است. بدانيد خداوند با يك چوبه تير، سه طايفه را به بهشت مى‌برد؛ يكى آن كه چوب تير را تراشيده است، به شرطى كه از ساختن آن، هدف خوبى داشته باشد؛ ديگر كسى كه با آن تير، رزمنده‌اى را مسلح كرده است و سرانجام، كسى كه در ميدان جهاد در راه خدا آن تير را به سوى دشمن انداخته است.